عاشورا

نمایشگاهی از کتاب دست پنهان/تجدیدچاپ کتاب قمه زنی،سنت یابدعت

azadary — Sat, 19 Dec 2009 09:54:42 GMT

نمایشگاهی از کتاب دست پنهان

نمایشگاهی از کتاب دست پنهان در ۵۰ تابلو به قیمت ده هزار تومان، توسط موسسه فرهنگی فخرالائمه قم آماده شده است. دوستانی که مایلند این نمایشگاه را تهیه کنند و در مجامع مذهبی به نمایش بگذارند می توانند با شماره تلفن ۰۲۵۱۷۷۰۸۱۵۲ و یا همراه ۰۹۱۹۲۹۰۶۸۹۹ تماس بگیرند.ضمنا مقدار بسیار کمی ازچاپ هشتم کتاب نیزموجود است که دوستان می توانندباهمین شماره ها تماس بگیرند.

تجدید چاپ کتاب قمه‏زني سنت يا بدعت؟

مخالفت با قمه‌زني،مخالفت با عزادارى نيست؛ مخالفت با ضايع کردن عزادارى است. عزادارى امام حسين را نبايدضايع کرد. (بيانات رهبرمعظم انقلاب در ديدار جمعى از اقشار مختلف مردم قم)

متأسفانه امروز«قمه زني سنت يا بدعت؟» موضوعي است به صورت هدفمند توسط مخالفان اسلام ناب و انقلابي برنامه‌ريزي و تدارک ديده مي‌شود، که هدف آن نيز چيزي جز ارائه چهره‌اي تحريف شده و غير واقعي از انقلاب و مکتب تشيع به جهان نيست، انقلابي که اکنون تبديل به چشم و چراغ تمام مستضعفين جهان شده است و مکتبي که قلوب تمام حقيقت‌جويان را به خود جذب نموده است.

شايد در قديم و حتي چند سال پيش افرادي فقط بخاطر عشق به اهلبيت عليهم السلام و به صورت خودجوش مبادرت به اين گونه امور مي نمودند اما اکنون شاهد دست هاي پنهاني هستيم که دست‌اندرکاران آن درصددند تا با استفاده از احساسات عوام جامعه و تحريک آن به اهداف شوم خود نائل
گردند. جرياني که آشکارا مدعي مي‌شود ميان آنچه در کربلا صورت گرفته با آنچه فقه اهل بيت، عليهم‌السلام، مي‌گويد تضاد وجود دارد و فتوا صادر مي‌کند که در عزاداري سيدالشهدا، عليه‌السلام، جائي براي دخالت فقه و فقها وجود ندارد. جرياني که ديگر عملا هدف خود را ضدّيت با دستور اکيد رهبري معظم انقلاب حضرت آيت الله خامنه‌اي که قمه‌زني را ممنوع اعلام نموده‌اند مي داند.

در چنين شرايطي مسئوليت و وظيفه سنگين همه‌ي کساني که به نحوي امکان روشنگري و تبيين واقعيت هاي ديني را دارند اينست که در جهت آگاه‌سازي مردم اقدام نموده و تمام توان خويش را در جهت شکستن حصار جهالت و خرافات به کار برند. و با پيرايه‌هائي که به بهانه عزاداري شهداي کربلا به دين و مذهب اهل بيت، عليهم‌السلام، بسته مي‌شود مبارزه نمايند. زيرا طراحي اين برنامه‌ها نشان مي‌دهد عناصر کار کشته و با تجربه‌اي دست‌اندرکار تهيه‌ي آن بوده اند و براي رسيدن به هدف مورد نظر امکانات زيادي بکار گرفته شده و سرمايه‌گذاري قابل ملاحظه‌اي نيز صورت گرفته است.

امروز شاهد آنيم که جريان آلوده‌اي «قمه زني» را «حقيقت مظلوم» مي‌نامد و براي احيا آن اين‌همه سرمايه‌گذاري مي‌کند و به خوبي مي ‌داند که اعتقادات مردم را چگونه مي‌توان آماج حملات و ضربات قرار
داد. از اين حيث ذره‌اي ترديد نبايد کرد و با مديريت فرهنگي مؤثر با جرياناتي که توسط دست‌هايي پنهان پديد آمده و مديريت مي‌شود و با اصل اسلام و نهضت عاشورا دشمني دارند مقابله نمود.

کتاب «قمه‌زني سنت يا بدعت؟» يکي از اين اقدامات فرهنگي است که چاپ اول آن در سال 1385منتشر و مورد توجه تمامي مردم متدين و ولايت مدار اصفهان قرار گرفت که با توجه به اين استقبال گسترده با ويرايشي جديد در سال1386تجديد چاپ شدو در همان سال به چاپ ششم رسيد که بحمدالله توانست قدري مؤثر واقع شود و با انجام مسابقه کتابخواني و اقدامات فرهنگي برگرفته از آن در استان اصفهان، سال گذشته شاهد کاهش80درصدي قمه‌زني در اين استان بوديم. همين نقش مؤثر کتاب منجر شد تا سال گذشته اين کتاب به عنوان کتاب برگزيده همايش تجليل از خادمان فرهنگ مکتوب اصفهان و همچنين کتاب برتر بخش فقه و اصول چهارمين همايش اهل قلم استان اصفهان
شناخته شود.

چاپ هفتم اين کتاب نيز امسال به همت وزارت فرهنگ وارشاد اسلامي منتشر مي شود. خوشبختانه امروز با گذشت دو سال از انتشار اين کتاب جمع بسياري از عزيزان با اقباس از آن توانسته اند کتابها و محصولات فرهنگي مؤثري را جهت مبارزه با اين عمل خرافي ارائه کنند. که تلاش هاي همه آنها نيز متشکريم. علاقه مندان به تهيه کتاب مي توانند با شماره تلفن هاي 222900-0311انتشارات گلبن و يا شماره تلفن3360686-0311 تماس حاصل فرمايند. منبع:وبلاگ نویسنده کتاب

كتاب قمه زني آبروداري يا آبروريزي شيعه منتشر مي‌شود.

azadary — Sat, 19 Dec 2009 09:47:35 GMT

كتاب قمه زني آبروداري يا آبروريزي شيعه نوشته محمود يزداني تا پيش از فرا رسيدن ماه محرم از سوي موسسه انتشارات بوستان كتاب وابسته به دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم منتشر مي‌شود. به گزارش روز چهارشنبه خبرنگار معارف ايرنا، در ايام عزاداري سالار شهيدان حضرت امام حسين(ع) به ويژه عاشورا برخي از عزاداران، قمه مي‌زنند. بازتاب اين صحنه‌ها به ويژه در سال‌هاي اخير در رسانه‌هاي بين‌المللي ، ماهواره‌ها و در مقابل چشم ميليون‌ها انسان در جهان به تبليغاتي عليه شيعه تبديل شده است.

اثر حاضر، اين موضوع را در فصل‌هايي چون موافقان و مخالفان قمه زني، نظريات فقها در اين‌باره ، تحليل قمه زني و نتايج آن، راهبرد دين در برخورد با اعمال تمسخرآميز، ديدگاه دين درباره قمه زني، بازتاب قمه زني در رسانه‌هاي خبري و اينترنت، نظريات و فتاوا درباره قمه زني و بازتاب آن مورد تحليل و بررسي قرار داده است. كتاب قمه زني آبروداري يا آبروريزي شيعه در ‪ ۱۴۰‬صفحه و با شمارگان دو هزار نسخه روانه بازار نشر خواهد شد. منبع:خبرگزاری جمهوری اسلامی

روشنگری رهبر فرزانه و حکیم انقلاب درباره عزادری های مشروع و نامشروع

azadary — Sat, 19 Dec 2009 09:45:57 GMT

رهبر معظم انقلاب: قمه زدن،ممنوع است، نبايد اين کار انجام بگيرد،

این، مايه دراز شدن زبان دشمنان عليه دوستان اهل‌بيت است.

حضرت آيت الله خامنه اي رهبر انقلاب اسلامي در آستانه ماه محرم ۱۴۳۱ق. در ديدار هزاران نفر از طلاب، روحانيون، فضلاء ، اساتيد حوزه هاي علميه و جمعي از ائمه جماعات مساجد تهران، در سخنان بسيار مهمي، تبليغ صحيح را ايجاد روشنگري و شاخص سازي در جامعه بخصوص در دوران فتنه دانستند و با اشاره به قضاياي بعد از انتخابات بويژه اقدام اخير دشمنان ملت ايران در اهانت به امام راحل (ره)، از حضور آگاهانه مردم در صحنه، قدرداني و همه آحاد مردم بويژه دانشجويان را به آرامش دعوت و خاطرنشان کردند: اين بناي استوار که هندسه آن الهي است و بناي آنهم با دست يک مرد الهي پايه ريزي شده و بقاي آن نيز به پشتوانه يک ملت الهي است، استوار خواهدماند، و مخالفان آن به اهداف خود نخواهند رسيد.

ايشان نکاتي را هم درخصوص تبليغ و عزاداري در ماه محرم بيان کردند و افزودند: بايد سعي شود همانگونه که امام راحل (ره) در سخني ژرف نگرانه فرمودند، عزاداريها درمحرم به شکل سنتي و همراه با روضه خواني و اشک براي مصائب امام حسين (ع) و خاندان ايشان باشد. رهبر انقلاب اسلامي روضه خواني و ذکر مصيبت را پيوند عاطفي با اولياء الهي و پشتوانه بسيار ارزشمند براي پيوند فکري و عملي با معارف ديني دانستند و افزودند:اين پيوند عاطفي در واقع همان مودتي است که در قرآن کريم آمده و اگر اين مودت نباشد،ولايت و اطاعت هم وجود نخواهد داشت و ممکن است همان بلايي که بر سر امت اسلامي در دوران هاي اول بدليل کنار گذاشتن مودت آمد، تکرار شود.

حضرت آيت الله خامنه اي تأکيد کردند: تشريح حوادث عاشورا و ذکر مصيبت لازم است و عده اي از موضع روشنفکري نگويند که چه نيازي به ذکر مصيبت و گريه است. ايشان درخصوص عزاداري سنتي فرمودند: اين عزادارى‌هائى که انجام ميگيرد، اين گريه و زارى‌اى که ميشود، اين تشريح حوادث عاشورا که ميشود، اينها چيزهاى لازمى است. يک عده از موضع روشنفکرى نيايند بگويند آقا، اينها ديگر لازم نيست. نه، اينها لازم است؛ اينها تا آخر لازم است؛ همين کارهائى که مردم ميکنند. البته يک شکل‌هاى بدى وجود دارد که گفته‌ايم؛ مثل قمه زدن که گفتيم اين ممنوع است، نبايد اين کار انجام بگيرد؛ اين، مايه‌ى دراز شدن زبان دشمنان عليه دوستان اهل‌بيت است. اما همين عزادارى متعارفى که مردم ميکنند؛ دسته‌جات سينه‌زنى راه مى‌اندازند، عَلَم بلند مي کنند، اظهار محبت ميکنند، شعار مي نويسند، مي خوانند، گريه ميکنند؛ اينها ارتباط عاطفى را روزبه‌روز بيشتر ميکند؛ اينها خيلى چيزهاى خوبى است.

مخالفت هزار باره مراجع شیعه با قمه زنی

azadary — Sat, 19 Dec 2009 09:40:18 GMT

آيت الله مکارم شيرازي: عاشورا با قمه زني و حرکات وهن آلود احيا نمي شود

آيت الله مکارم شيرازي در آخرين روز از درس خارج فقه خود پيش از آغازتعطيلات دهه محرم ۱۴۳۱ق. گفت: پيام عاشوراي حسيني با قمه زني و انجام حرکات وهنآلود احيا نمي شود.
به گزارش خبرگزاري رسا، اين مرجع تقليد ضمن بيان ضرورت برخي اصول اخلاقي ومباحث تبليغي در اين ماه، اظهار داشت: بايد تلاش کنيم عاشوراي امسال باشکوه تر، پربارتر و مفيدتر از سال هاي گذشته برگزار شود. وي افزود:تجربه نشان داده ما در سايه فرهنگ عاشورا مي توانيم اسلام و مذهب تشيع را
زنده نگه داريم، چرا که عاشورا نيروي بسيار خوبي ايجاد مي کند که با آن مي توان کارهاي مهمي را در جامعه انجام دهيم. اين مدرس خارج فقه حوزه علميه قم گفت: عزاداران از حرکات وهن آميز و قمه زني پرهيز کنند، قمه زني ها سبب مي شود تا دشمنان با تصويربرداري از آن عليه مسلمانان فضاسازي کنند. آيت الله مکارم شيرازي گفت: بايد در مجالس عزاداري، تعظيم شعائر ديني در حداعلي صورت گيرد؛ اما کاري که باعث وهن دين شود نبايد انجام داد.
اين مرجع تقليد توجه طلاب به امر تبليغ را ضروري دانست و گفت: در خطابه ها ازپرداختن به مباحث جناحي دوري کنيد و در عين حال آنچه باعث تقويت نظام جمهوري اسلامي ايران است، مطرح کنيد. وي افزود: همه را دعوت به وحدت کنيد، مبادا مجالس امام حسين(ع) وسيله بهره برداري جناح هاي سياسي شود. مجالس امام حسين(ع) حلقه اتصال است، بايد همه دلها را با هم متحدکرد، البته در اين مجالس آنچه باعث تقويت نظام جمهوري اسلامي ايران است بايد گفته شود، به هرحال بايد وسيله وحدت و اتحاد باشيد.
آيت الله مکارم شيرازي با اشاره به برخي تحرکات سياسي دشمنان گفت: ظاهرا دشمنان اسلام قصد دارند مذهب را با مذهب بکوبند؛ زيرا هجمه زيادي از سوي مخالفان شروع شده و فرقه ضاله بهائيت، مسيحيت و متصوفه به شدت مشغول تبليغ هستند. وي اظهار داشت: بايد به هوش و مراقب باشيم به خصوص در ميان جوانان به تبليغ بپردازيد زيرا تبليغ در ميان اين قشر بسيار تاثيرگذار است تا در دام دشمنان قرار نگيرند. اين مرجع تقليد همچنين خطاب به مبلغان گفت: در منبرها مسائلي ذکر شود که نشان مظلوميت توام با عظمت باشد نه مظلوميت توام با حقارت.
آيت الله مکارم شيرازي گفت: برخي افراد کم سواد، کم اطلاع و برخي مداحان که معلومات زيادي ندارند اين مسائل را تنزل مي دهند وآن را با مسائل تحقيرآميز توام مي کنند. وي گفت: اخيرا برخي عزاداري ها انحراف پيدا کرده و برخي آهنگ ها از جوامع غيراسلامي گرفته مي شود و به وسيله آهنگ هاي مبتذل شعر مي سرايند و در مجالس عزاداري جوانان آن آهنگ ها را اجرا مي کنند. آيت الله مکارم شيرازي در پايان تصريح کرد: امام حسين(ع) شهيد شد که مکتب، عقايد، اخلاق و احکام را زنده کند نه اين که ما براي امام حسين(ع) گريه کنيم و اصول مکتب را زير پا بگذاريم.

نگاهی به کتابی که در طول سه سال به چاپ هفتم رسید.

azadary — Sat, 19 Dec 2009 09:34:43 GMT

گلگشتی در کتاب قمه زنی سنت یا بدعت

(منبع:سایت راسخون) نويسنده:مهدی مسائلی، از سایت باشگاه اندیشه

نوشتار حاضر چکیده ای از کتاب « قمه زنی سنت یا بدعت» می باشد که از نظر خوانندگان می گذرد.

اهميت عزاداري
قيام امام حسين، عليه السلام، در هر عصر و زمان و براى هر ملّت و مردمى پيام دارد، پيامى كه هيچ گاه كهنه نمى شود. بشر هميشه به اين پيام زنده دگرگون كننده نياز دارد؛ زيرا كه سعادت و تعالى او در آن است.
امّا در شرايطي كه همواره ستم‌پيشگان و استعمارگران خون آشام در تلاش بودند تا نقش عاشورا را كمرنگ نموده و بنيانش را براندازند، مؤثرترين عاملي كه مي‌تواند آن را براي نسلهاي آينده حفظ نمايد و به تعميم آرامان‌هاي آن بپردازد، مراسم سوگواري امام حسين، عليه السلام، مي‌باشد. برپا داشتن مراسمي به ياد سيدالشهداء، عليه السلام، در ايام مختلف، بويژه دهة محرّم و روز عاشورا كه مي‌تواند روشي براي احياء خطّ ائمه و تبيين مظلمويت آنان باشد. و از سوئي شيعيان و طالبان حق را به دور هم جمع نموده و مباني تشيع را به آنها بياموزد و جرأت مبارزه و روحية ايثار و فداكاري براي حفظ اسلام به آنها دهد. تأكيدهاي فراوان پيامبر (ص)و ائمه طاهرين (ع) بر بپائي مراسم سوگواري نيز هم‌سو و هماهنگ با اين اهداف عاليه بوده است.
امّا متأسفانه با گذشت زمان وگسترش مذهب تشيع، اين مراسم به پاره‌اي از آداب و رسوم قومي و ملّي و سلايق فردي و جمعي ممزوج شد، كه خود مي‌تواند مانعي براي درك مناسب پيام عاشورا باشد. از اين جهت بر تمام علماي راستين شريعت واجب است تا با كياست خاصي در زدودن اين‌گونه ممارسات منفي از چهرة عزاداري امام حسين، عليه السلام، تلاش كنند؛ زيرا بي‌شك اگر شيعه بتواند«مكتب‏عاشورا» را آنگونه كه هست و بوده، به جهانيان معرفى كند، منبع الهام همه‏آزادي‌خواهان مبارزى خواهد شد كه در پى الگوى راستين براى انقلاب و مبارزه با ستم‏اند.
قمه‌زني از منظر تاريخ
از نظر تاريخي مسلم است كه قمه‌زني در قبل صفويه هيچ‌گونه سابقه‌اي نداشته است و ترديدها در آن است كه آيا در زمان صفويه به وجود آمده است؟ و يا اينكه بعد از صفويه و در زمان قاجاريه رواج يافته است؟
در اين ميان بعضي از محققان بر اين عقيده‌اند كه قمه‌زني در زمان صفويه تأسيس گرديده و آغاز آن نيز مربوط فدائيان قزلباش كه در روز عاشورا شمشير به دست بيرون مي‌آمدند و تصورشان اين بود كه نوعي همدردي و مواسات با اصحاب امام ‌حسين، عليه السلام، داشته باشند. آنان مي‌‌گفتند در چنين روزي که امام‌حسين، عليه السلام، و اصحابش، و بني هاشم تير مي‌خورند پس ما هم اين حالت را براي خودمان ايجاد مي‌کنيم؛ يعني نشان مي‌دهيم كه ما در راه امام حسين، عليه السلام، فدوي هستيم؛ و حاضريم سرمان بريده شود و اين شروع قمه‌زني شد.
با اين وجود بعضي ديگر از محققان و تاريخ‌نگاران نيز بر اين عقيده مي‌باشند كه آغاز قمه‌زني مربوط به دوره قاجار بوده و چنين عزاداري‌هايي حتي در عصر صفويه نيز وجود نداشته است.

دلائل حرمت قمه‌زني

1- وهن و تضعيف مذهب
مهمترين دليلي كه براي حرمت قمه‌زني وهن آميز بودن آن براي مذهب است.
تاكنون در شبكه‌هاي تلويزيوني و رسانه‌هاي ضداسلامي در جهان، با استناد به صحنه‌هاي قمه‌زني ـ كه در برخي كشورهاي ديگر از جمله هند، پاكستان و عراق هم معمول است ـ توليدات زيادي بر عليه اسلام و مسلمين با معرفي چهره‌اي خشن و زشت ازآنها، ساخته شده و توزيع جهاني شده است. كه از ميان مي‌توان به فيلمهاي: شمشيراسلام، محاصره، ساوايور و... اشاره نمود كه قطعاً اثرات منفي خود را بر اذهان جهانيان بر جاي گذاشته‌اند. و همواره در مناسبت‌هاي مذهبيِ مسلمانان نيز، خبرنگاران رسانه‌هاي غربي، منتظرند تا چنين سوژه‌هايي را شكار كرده، خوراك تبليغي مناسبي را براي اربابان خود فراهم كنند.
از آنجا كه ياران كفر و ضلال، روي اين مسائل جزئي كه ربطي به دين ندارد، تكيه مي‌كنند و در ممارسات و رفتار بر ما خرده مي‌گيرند و به طور عام، دين را و به طور خاص، اسلام را زير سؤال مي‌برند ما بايد با اين خرده‌گيري‌ها مواجه شويم و تأكيد كنيم كه اينها ربطي به دين ندارد و اموري هستند كه از ناحيه عوامل شخصي و اجتماعي و غير آن، وارد دين شده‌اند.
اين واقعيتي است كه ائمه بزرگوارمان بارها بر آن تأكيد داشته و ما را به آن سفارش ‌نموده‌اند. پيشواي ششم شيعيان امام جعفر صادق، عليه السلام، بارها مي‌فرمودند: «يا معشر الشيعة إنّكم قد نسبتم إلينا، كونوا لنا زيناً ولاتكونوا علينا شيناً»؛ «اى گروه شيعه ! شما به ما منسوب هستيد، براى ما زينت باشيد، و ماية عار و ننگ ما نباشيد»، «فاتّقوا الله وكونوا زيناً ولاتكونوا شيناً، جرّوا إلينا كل موّدةٍ وادفعوا عنّا كلّ قبيحٍ»؛ «تقواى خدا را پيشه كنيد و براى ما زينت باشيد نه مايه ننگ، تمام محبت و دوستى را به طرف ما جلب كنيد و هر نسبت زشت و ناپسندى را از ما دور نماييد.»
در آيات قرآن نيز به خوبي به اين نكته اشاره شده است. چنانچه مي‌بينيم در آيه 104 سوره بقره خداوند مؤمنان را از بكار بردن كلمة «راعِنا» برحذر داشته و مي‌فرمايد: (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاتَقُولُوا راعِنا وَ قُولُوا انْظُرْنا وَ اسْمَعُوا وَ لِلْكافِرِينَ عَذابٌ أَلِيمٌ)؛ «اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد (هنگامى كه از پيامبر تقاضاى مهلت براى درك‏ آيات قرآن مى‏كنيد) نگوئيد «راعنا» بلكه بگوئيد «انظرنا» (چرا كه همان مفهوم را دارد و دستاويزى براى دشمن نيست) آنچه به شما دستور داده مى‏شود بشنويد، و براى كافران و استهزاء كنندگان عذاب دردناكى است»
از اين آيه به خوبى استفاده مى‏شود كه مسلمانان بايد در برنامه‏هاى خود مراقب باشند كه هرگز بهانه به دست دشمن ندهند، حتى از يك جمله كوتاه كه ممكن است سوژه‏اى براى سوء استفاده دشمنان گردد احتراز جويند، دامنه سخن و تعبير وسيع است چه لزومى دارد انسان جمله‏اى را به كار برد كه قابل تحريف و سخريه دشمن باشد. در مورد عزاداري نيز وضع چنين است، هنگامي كه مي‌توان به روش‌هاي صحيح و مناسبي كه چنين آثار منفي در پي نداشته باشد عزاداري نمود چه لزومي دارد بر اعمالي تكيه كنيم كه براي خودِ ما مسلمانان نيز جنبة‌ توجيه‌پذيري ندارد چه برسد به كفار، كه حتماً آن را عملي خرافي و جاهلانه مي‌پندارند. بعلاوة اينكه هيچ كدام از اين اعمال، جنبة شرعي نداشته و اعمالي هستند كه بعضي عوام در طول تاريخ بوجود آورنده آن بوده‌اند.
2- تبعات بهداشتی و روانی قمه‌زنی
قمه‌زنی از لحاظ بهداشت روانی سلامتی فرد و جامعه را به مخاطره می‌اندازد. به اعتقاد کارشناسان بهداشتی و متخصصان امور بهداشتی قمه‌زنی ممکن است از یک سو باعث خونریزی، عفونت‌های موضعی و قطع‌شدن برخی عروق و اعصاب فرد قمه‌زن شود و از سوی دیگر می‌تواند بیماری‌های عفونی خطرناکی همچون هپاتیت B را در جامعه گسترش دهد.
عده‌ای از متخصصان مغز و اعصاب نیز بر این عقیده‌اند که قمه‌زنی خطر ابتلا به عفونتهای پوست و عفونت‌های استخوانی را در بر دارد و ممکن است عفونت‌های عُمقی ناشی از قمه‌زنی کانون‌های چرکی داخل نسج مغز موسوم به آبسه را ایجاد کند. آنان همچنین شکستگی استخوان‌های جمجمه و فرورفتگی آن، پارگی سیستم وریدی مغز و مرگ سلولی را در قمه‌زنی محتمل می دانند.
قمه‌زنی می‌تواند تعادل روانی برخی از افراد حساس جامعه را نیز بر هم بزند. متخصصان روانپزشکی معتقدند قمه‌زنی در روحیه افراد حساس جامعه از جمله کودکانی که شاهد این عمل هستند اثر منفی بر جای می‌گذارد. آنان می‌گویند از آنجا که نمی‌توان کودکان را نسبت به این کار توجیه کرد، ممکن است قمه‌زنی باورهای مذهبی آنان را سست نماید.
همان‌گونه كه بررسي شد، قمه‌زني بر روي فرد و جامعه تأثيرات منفي مي‌گذارد. افراد قمه‌زن هم به خود آسيب مي‌رسانند و هم به جامعه. قمه‌زن مي‌تواند با مراجعه به بانك خون، خون خود را به بيماراني كه نياز به خون دارند، هديه نمايد كه عمل خداپسندانه‌اي است.
3- بدعت بودن قمه‌زني
بدعت در دين، امر نكوهيده‌اي است كه به هر نام و هدفي كه باشد، سرانجام جز خسران و ضربه بر اصل و سيماي دين، حاصل ديگري ندارد. از اينرو است كه در روايات نيز با شدت خاصي با بدعت‌گذاري برخورد شده و بر برائت اسلام از بدعت‌گذاران تأكيد فراوان شده است. پيامبر خدا (ص) فرمودند: بدترين كارها آن است كه نوپديد و بي‌سابقه باشد. بدانيد هر بدعتي گمراهي است و هر گمراهي فرجامش آتش است.
امّا بدعت در معناي اصطلاحي آن به معناي افزودن مسأله‌ و حكمي نو و جديد به دين كه سابقه و زمينة ديني ندارد؛ مانند: حلال كردن حرامي و يا حرام كردن حلالي.
طبق اين معني اگر شخصي عملي را كه دليلي بر وجوب يا استحباب آن نداريم به اعتقاد اينكه آن عمل واجب يا مستحب است، انجام دهد، مرتكب عملي حرام مي‌شود.
همانطور كه مي‌دانيد افراد قمه‌زن، نيز قمه‌زني را به نيت اينكه از اعمال عبادي و مطلوب شارع است، انجام مي‌‌دهند. در حاليكه قمه‌زني از امور اختراعي مي‌باشد كه هيچ‌گونه سابقه‌اي در عصر ائمه (ع) و حتي قرون نزديك به آن نداشته و از اختراعات مردم عوام در قرنهاي اخير مي‌باشد. شهيد مطهري در اين رابطه مي‌نويسد:
قمه‌زني و بلند كردن طبل و شيپور از ارتدوكسهاي قفقاز به ايران سرايت كرد و چون روحيه مردم براي پذيرفتن آنها آمادگي داشت، همچون برق در همه جا دويد.

افسانه سر به محمل كوبيدن

بارها شنيده‌ايم كه قمه‌زنان به اين روايت دروغ تمسك مي‌كنند و بي‌خبر از همه‌جا مي‌گويند: اگر قمه‌زني و سر شكافتن در عاشورا و عزاي حسين، عليه السلام، جايز نيست پس چرا زينب، سلام‌الله‌عليها، سرش را به چوب محمل كوفت و سر و صورتش را آغشته به خون كرد! مگر امام‌سجاد، عليه السلام، همراه زينب نبود و اين اقدام عمه را نديد. آيا سكوت امام معصوم در اينجا نمي‌تواند در تأييد و تقرير اين عمل باشد؟!
محدث متقي، صاحب مفاتيح الجنان؛ مرحوم شيخ عباس قمي~ در مورد اين خبر مي‌نويسد:
مؤلف مي‌گويد كه ذكر محامل و هودج در غير خبر «مسلم جصّاص» نيست و اين خبر را اگرچه علامه مجلسي نقل فرموده، لكن مأخذ نقل آن منتخب طريحي و كتاب نور العين است كه حال هر دو كتاب براي اهل فن حديث مخفي نيست، و نسبت شكستن سر به جناب زينب، سلام الله عليها، و اشعار معروفه نيز بعيد است از آن مخدّره كه عقيلة هاشميين و عالمة غير معلمه و رضيعة نبوت و صاحب مقام رضا و تسليم است.
محدث قمي سپس با استناد به كتاب‌هاي معتبر مي‌نويسد كه اصلاً محامل يا هودجي در كار نبود تا حضرت زينب (س) سرش را به آن بكوبد.
به دلايلي كه گفته مي‌شود اين خبر ساختگي است:
1- سند ندارد و به عبارت ديگر سلسله راويان آن در جايي ذكر نشده‌است.
2- منابع اوليه وكتاب‌هاي معتبر هيچ گاه آن را گزارش نكرده‌اند.
3- تنها در كتاب نورالعين، نوشته شده و نويسنده و يا به عبارت صحيحتر جاعل آن كتاب تا به حال معلوم نشده است؛ تنها به ابراهيم بن محمد نيشابوري اسفرايني نسبت داده مي‌شود كه شخصي اشعري مذهب و شافعي مسلك بود و حتي اين انتساب هم مورد قبول كارشناسان كتاب نيست. شيخ‌ طريحي نيز كه آن را در منتخب آورده، از نورالعين گرفته است.
4- در اين روايت اشعاري از زبان حضرت زينب نقل شده كه در خور شأن آن مخدّره نبوده و به گونه‌اي توهين به ايشان است.
علاوه بر آنچه گفته شد و اشكالاتي در محل خود به آنها پرداخته شده بايد متوجه بود اگر اين روايت درست هم باشد، كه البته نيست، زمين تا آسمان با كار قمه‌زنان فرق دارد. زيرا نه موقعيت قمه‌زنان، موقعيت زينب (س) است و نه كار آنها مانند كار ايشان است.

سابقه حرمت قمه‌زني

بر خلاف آنچه تصور مي‌گردد حرمت قمه‌زني در سال‌هاي اخير و بعد از فتواي رهبري مطرح گرديده است، بايد گفت فقهاء و علماي بزرگي قبل از مقام معظم رهبري و حتي قبل از انقلاب وجود داشته‌اند كه حكم بر حرمت قمه‌زني نموده‌اند؛ كه از اين ميان مي‌توان از فقهاء بزرگي همچون:
آيت الله العظمي سيد محمد حسن شيرازي مشهور به ميرزاي شيرازي (1230-1312ق)، حاج شيخ عبدالكريم حائري يزدي (مؤسس حوزه علميه قم) (1267- 1355ق)، زعيم بزرگ جهان تشيع آيت الله العظمي ‌سيدابوالحسن‌اصفهاني (1284-1365ق)، دانشمند پر آوازة شيعي آيت الله العظمي سيد محسن امين عاملي (1284- 1318ق)، فقيه نامدار آيت الله العظمي سيد محسن حكيم (متوفي 1348ش)، علامه شيخ محمد جواد مغنيه (1322 - 1400ق)، فقيه مجاهد آيت الله العظمي عبدالكريم جزائري (1289- 1342ق)، آيت الله محمد باقر بيرجندي (1276- 1352ق)، آيت الله سيد محمد مهدي قزويني (متوفي 1358ق)، آيت الله هبةالدين حسيني شهرستاني (1301-1386ق)، آيت الله شيخ جعفر بديري (متوفي 1369 ق)، علامه شيخ محسن شراره (متوفي1365 ق)، آيت الله شيخ محمد خالصي (متوفي 1383 ق)، عالم و زاهد معروف شيخ علي قمي (متوفي 1371 ق)، آيت اللَّه شيخ غلامحسين تبريزى (1260- 1359ش)، امام خميني، آيت الله شهيد مطهري و آيت الله شهيد سيد محمد باقر صدر نام برد.
مرحوم سيد محسن امين در كتاب خويش به نام «التنزيه لاعمال الشيبه» با استدلال و برهان ثابت مي‌كند قمه‌زني و برخي ديگر از خرافات رايج در عزاداري امام حسين، عليه السلام، نه تنها ثوابي ندارد بلكه از نظر شرع مقدس حرام و از كار‌هاي شيطان است. در پي انتشار اين اثر، كه با هدف پاكسازي گردهمايي‌هاي‌ مذهبي از بدعت‌ها و گمراهي‌ها انجام شد، مردم ناآگاه چنان در برابرش موضع گرفتند، كه برخي از دوستانش خطر «انقلاب عوام» را به وي گوشزد كردند. تبليغات فراگير درباره دانشمند مصلح دمشق چنان مؤثر افتاد كه حتي گروهي از گويندگان مذهبي در مسجدها به بيان گمراهي‌هايش پرداختند و برخي از مردم با گرو نهادن خانة خود و به دست آوردن اندكي پول، در جهاد نامقدس ضد سيد محسن شركت جستند.
ولي از آنجا كه حق با سيد بود، بالاخره پيروز و سربلند شد. تا آنجا كه پس از اندك زماني، آيت الله العظمي سيد ابوالحسن اصفهاني (كه در آن زمان مقام رياست تامه و مرجعيت عامه را داشتند) به طرفداري از امين عاملي وكتاب بيداري بخش او فتوا صادر كرد و با صراحت گفت:
انّ استعمال السّيوف و السلاسل و الطبول و الابواق و ما يجري اليوم أمثاله في مواكب العزاء بيوم عاشورا انّما هو مُحرم و هو غير شرعي.
«بكاربردن شمشيرها (= قمه‌زني) و زنجيرها و طبل‌ها و بوق‌ها و كارهايى مانند اين امور كه امروزه در دسته‌هاى عزادارى و در روز عاشورا معمول است همه حرام و غير شرعى است.»
در شهر مقدس قم نيز مرحوم شيخ عبدالكريم حائري، مؤسس و بنيانگذار حوزة علميه آن، كه فقيهي روشن‌بين بود اين روش تعزيه و عزادارى را با پيام عاشورا ناسازگار مى‌ديد؛ از اين روى، درصدد برآمد تا از رواج اين رويه‌هاى نادرست و كارهاى خرافى به اسم دين و امام حسين، عليه السلام، جلوگيرى كند. از اين روى، در فتوايى، با تيغ‌زنى به مخالفت برخاست.
حاج شيخ در گامى ديگر، پاره‌اى از مجلس‌هاى تعزيه و شبيه‌خوانى را تبديل به مجالس روضه‌خوانى كرد. اقتدار حاج شيخ، سبب شد كه در محافل تعزيه قم از رواج كارهاى ناروا جلوگيرى شود و مجلس گردانان و صاحبان مجالس، به احترام حاج شيخ، به گرد برگذارى تعزيه‌هاى ناروا نگردند و عزاداران را از چنين كارهايى بازدارند. ولى پس از حاج شيخ، دوباره برگذارى تعزيه‌هاى نامناسب و ناسازگار با باورهاى اسلامى و شيعى از سر گرفته شد.
مرجع بزرگ جهان تشيع آيت الله بروجردي نيز كوشش بسياري در جهت اصلاح مجالس عزاداري از اين‌گونه انحرافات نمودند ولي متأسفانه با مخالفت شديد بعضي از گردانندگان دستجات روبرو گرديدند به صورتي كه بعضي از آنها مي‌گفتند: ما داوزده ماه سال را در تمام امور به حضرت آيت الله مراجعه نموده و از ايشان تقليد مي‌كنيم، ولي دهة‌ عاشورا از معظم‌له تقليد نخواهيم نمود بلكه از آن چه كه خودمان تشخيص مي‌دهيم، پيروي خواهيم كرد!

علّت جايز بودن قمه‌زني در گذشته

يكي از شبهاتي كه در مورد حرمت قمه‌زني وارد مي‌نمايند اين است كه بسياري از فقهاء در زمان گذشته حكم بر جواز قمه‌زني نموده‌اند و در صورتي كه ما قمه‌زني را جايز ندانيم بايد اعتقاد داشته باشيم كه آنها از اين موضوع مهم، غافل بوده‌اند و در اجتهاد خويش خطا نموده‌اند.
در جواب بايد گفت:
موضوعي كه در اين زمان مطرح مي‌باشد اصلاً در گذشته مطرح نبوده است. زيرا در گذشته فقهاء در بررسي حكم قمه‌زني بر مبناي حكم اولي آن كه وارد نشدن ضرر به بدن است، حكم به جواز قمه‌زني- تا زماني كه موجب ضرر جدي بر بدن نشود- مي‌نمودند. و چون در آن زمان وسائل ارتباط جمعي و پخش سريع وقايع به صورت كنوني وجود نداشت بحث وهن مذهب كه حكم ثانوي مي‌باشد نيز مطرح نبوده و به آن توجهي نداشته‌اند ولي در اين زمان با به وجود آمدن وسائل ارتباطي و پخش سريع اخبار، بحث وهن مذهب بودن قمه‌زني تشديد گرديده است و بصورت كلي موضوع جديدي به وجود آمده است. اگر پنجاه سال قبل مرجع تقليدى قمه‌زنى را جايز شمرده، دليل نمى‏شود كه الآن نيز جايز باشد. ما تأثير زمان و مكان را در احكام قبول نداريم، ولى در موضوعات قبول داريم كه زمان و مكان باعث تغيير موضوع مى‏شود.
و از طرفي ديگر همان گونه كه در بحث‌هاي سابق گذشت فقهاء در گذشته در اين مورد در تنگنا قرار داشته و دست آنها بسته بود، زيرا در صورت حكم به حرمت قمه‌زني متهم به مخالفت با عزاداري امام حسين، عليه السلام، مي‌شدند و آنها در اين موارد اقتداء به ائمه اطهار (ع) مي‌نمودند و در مسائلي كه جامعه قابليت درك و پذيرش آن را نداشتند، سكوت اختيار مي‌نمودند.

قسمتهايي از بيانات مقام معظم رهبري درباره قمه‌زني
...بنده خيلي متأسفم كه بگويم در اين سه، چهار سال اخير، برخي كارها در ارتباط با مراسم عزاداري ماه محرّم ديده شده است كه دستهايي به غلط، آن را در جامعه ما ترويج كرده اند. كارهايي را باب مي‌كنند و رواج مي‌‌دهند كه هر كس ناظر آن باشد، برايش سؤال به وجود مي‌‌آيد... قمه‌زدن نيز همين طور است. قمه‌زدن هم از كارهاي خلاف است. مي‌دانم عدّه‌اي خواهند گفت: «حق اين بود كه فلاني اسم قمه را نمي‌‌آورد.» خواهند گفت: «شما به قمه‌زدن چه كار داشتيد؟ عدّه‌اي مي‌زنند؛ بگذاريد بزنند!» نه؛ نمي‌شود در مقابل اين كار غلط سكوت كرد. اگر به گونه‌اي كه طيّ چهار، پنج سال اخير بعد از جنگ، قمه‌زدن را ترويج كردند و هنوز هم مي‌كنند، در زمان حيات مبارك امام، رضوان اللّه عليه، ترويج مي‌كردند، قطعاً ايشان در مقابل اين قضيه مي‌ايستادند. كار غلطي است كه عدّه‌اي قمه به دست بگيرند و به سر خودشان بزنند و خون بريزند. اين كار را مي‌كنند كه چه بشود؟! كجاي اين حركت، عزاداري است؟! البته، دست بر سر زدن، به نوعي نشانه عزاداري است. شما بارها ديده‌ايد، كساني كه مصيبتي برايشان پيش مي‌‌آيد، بر سر و سينه خود مي‌كوبند. اين نشانه عزاداري معمولي است. اما شما تا به حال كجا ديده‌ايد كه فردي به خاطر رويكرد مصيبت عزيزترين عزيزانش، با شمشير بر مغز خود بكوبد و از سر خود خون جاري كند؟! كجاي اين كار، عزاداري است؟! قمه‌زدن، سنّتي جعلي است. از اموري است كه مربوط به دين نيست و بلاشك، خدا هم از انجام آن راضي نيست. علماي سلف دستشان بسته بود و نمي‌توانستند بگويند «اين كار، غلط و خلاف است.» امروز روز حاكميت اسلام و روز جلوه اسلام است. نبايد كاري كنيم كه آحاد جامعه اسلامي برتر، يعني جامعه محب اهل بيت (ع) كه به نام مقدس وليّ عصر ارواحنافداه، به نام حسين بن علي^ و به نام اميرالمؤمنين، عليه الصّلاة والسّلام، مفتخرند، در نظر مسلمانان و غيرمسلمانان عالم، به عنوان يك گروه آدمهاي خرافي بي منطق معرفي شوند. من حقيقتاً هر چه فكر كردم، ديدم نمي‌توانم اين مطلب - قمه‌زدن - را كه قطعاً يك خلاف و يك بدعت است، به اطّلاع مردم عزيزمان نرسانم. اين كار را نكنند. بنده راضي نيستم. اگر كسي تظاهر به اين معنا كند كه بخواهد قمه بزند، من قلباً از او ناراضي‌ام. اين را من جدّاً عرض مي‌كنم. يك وقت بود در گوشه و كنار، چند نفر دور هم جمع مي‌شدند و دور از انظار عمومي مبادرت به قمه‌زني مي‌كردند و كارشان، تظاهر - به اين معنا كه امروز هست - نبود. كسي هم به خوب و بد عملشان كار نداشت؛ چرا كه در دايره محدودي انجام مي‌شد. اما يك وقت بناست كه چند هزار نفر، ناگهان در خياباني از خيابانهاي تهران يا قم يا شهرهاي آذربايجان و يا شهرهاي خراسان ظاهر شوند و با قمه و شمشير بر سر خودشان ضربه وارد كنند. اين كار، قطعاً خلاف است. امام حسين، عليه السلام، ، به اين معنا راضي نيست. من نمي‌‌دانم كدام سليقه‌هايي و از كجا اين بدعتهاي عجيب و خلاف را وارد جوامع اسلامي و جامعه انقلابي ما مي‌كنند؟! ... نكند اين هم كار دشمن باشد؟! اينها را به مردم بگوييد و ذهنها را روشن كنيد.
...عرض كردم: عدّه‌اي وقتي اين حرف را بشنوند، مطمئناً از روي دلسوزي خواهند گفت «خوب بود فلاني اين حرف را امروز نمي‌زد.» نه؛ من بايستي اين حرف را مي‌زدم. من بايد اين حرف را بزنم. بنده مسؤوليتم بيشتر از ديگران است. البته آقايان هم بايد اين حرف را بزنند. شما آقايان هم بايد بگوييد. امام بزرگوار، خط‌شكني بود كه هرجا انحرافي در نكته‌اي مشاهده مي‌كرد، با كمال قدرت و بدون هيچ ملاحظه‌اي، بيان مي‌فرمود. اگر اين بدعتها و خلافها در زمان آن بزرگوار مي‌بود يا به اين رواج مي‌رسيد، بلاشك مي‌‌گفت. البته عدّه‌اي هم كه به اين مسائل دل بسته‌اند، متاذّي خواهند شد كه چرا فلاني به موضوع مورد علاقه ما اين طور بي محبّتي كرد و با اين لحن از آن ياد نمود. آنها هم البته، اغلب، مردمان مؤمن و صادق و بي‌غرضي هستند؛ اما اشتباه مي‌كنند.
اميدواريم كه خداوند متعال، شما را موفّق بدارد. آنچه را كه موجب رضاي پروردگار است، با قدرت، با شجاعت، با تلاش و با جدّ و جهد، پيگيري و بيان كنيد و ان شاءاللّه وظيفه خودتان را به انجام برسانيد. والسّلام عليكم ورحمةاللّه وبركاته.

پاسخ رهبر معظم انقلاب اسلامى به نامه امام جمعه اردبيل
در پى نامه حجت الاسلام و المسلمين مروج، امام جمعه اردبيل، مبنى بر اعلام تبعيت مردم اردبيل از نصايح و رهنمودهاى رهبر انقلاب در مسأله عزادارى سالار شهيدان حسين بن على^، حضرت آيت الله خامنه‏اى رهبر معظم انقلاب اسلامى و ولى امر مسلمين، خطاب به امام جمعه اردبيل پاسخى به اين شرح صادر فرمودند:
بسم الله الرحمن الرحيم
جناب حجت الاسلام و المسلمين آقاى مروج، امام جمعه مكرم اردبيل- دامت بركاته-
بعد السلام و التحيه
مرقوم جنابعالى كه حاكى از موضع‌گيرى تحسين برانگيز مردم عزيز اردبيل پيرامون نصايح اينجانب در مسأله عزادارى سالار شهيدان، عليه آلاف التحيه و الثناء، بود دريافت شد.
از آن مردم مؤمن و غيور و فداكار كه همواره در صفوف مقدم صالحات قرار دارند، همين انتظار نيز هست. اينجانب هم در صحنه خونين جنگ و هم در عرصه حضور عقيدتى و انقلابى و سياسى، رشادت و جوانمردى و غيرت دينى و روشن بينى و عشق به اهل بيت (ع) را در مردم عزيز اردبيل و خطه آذربايجان ديدم و ـ انشاء الله ـ در نزد حضرت حق تعالى مأجور و سرافراز خواهند بود.
عرايض اينجانب به مردم متدين و عاشق خاندان نبوت و ولايت (ع) از روى دلسوزى است، اينجانب مى‏بينم كه چگونه اخلاص و محبت مردم به سالار شهيدان حضرت اباعبدالله الحسين (ع) مورد جفا و قضاوتهاى جهانى واقع مى‏شود؛ چگونه درك روشن بينانه آنان در اعتقاد به مقام والاى اهل بيت (ع) به خاطر بعضى اعمال جاهلانه حمل بر امورى مى‏شود كه از ساحت شيعه و ائمه بزرگوارشان بسى دور است؛ مى‏بينم كه چگونه عزادارى بر جگر گوشه‏گان زهراى اطهر (ع) مورد تبليغ سوء دشمنان متعصب و تبليغات‏چى‏هاى شيطان استعمار قرار مى‏گيرد؛ مى‏بينم كه بعض اعمالى كه هيچ ريشه دينى هم ندارد بهانه به دست دشمن مغرض مى‏دهد كه بدان وسيله، هم اسلام و تشيع را ـ العياذ بالله ـ به عنوان آيين خرافه معرفى كنند و هم بغض و عداوت خود را نسبت به نظام مقدس جمهورى اسلامى در تبليغات خود آشكار سازند. شيعه محب و مخلصى كه در روز عاشورا با قمه سر و روى خود و حتى كودكان خردسال خود را خونين مى‏كند، آيا راضى است كه با اين عمل خود در روزگارى كه هزاران چشم عيب‏جو و هزاران زبان بدگو در پى بد معرفى كردن اسلام و تشيع است عمل او را مستمسك دشمنى خود قرار بدهد؟ آيا راضى است كه با تظاهر به اين عمل، خون دهها هزار جوان بسيجى صفت عاشق را كه براى آبرو دادن به اسلام و تشيع و نظام جمهورى اسلامى بر زمين ريخته شده است ضايع سازد؟
آنچه از قول مراجع سلف، رحمت الله عليهم، نقل شده است، بيش از اين نيست كه اگر اين كار ضرر معتنى به ندارد، جايز است. آيا سبك كردن شيعه در افكار جهانيان ضرر معتنى به نيست؟ آيا مخدوش كردن محبت و عشق شيعيان به خاندان مظلوم پيامبر (ص) و بخصوص شيفتگى بى‏حد و حصر آنان به سالار شهيدان (ع) را بد جلوه دادن ضرر نيست؟ كدام ضرر از اين بالاتر است. اگر قمه‌زدن به صورت عملى انفرادى در خانه‏هاى در بسته انجام مى‏گرفت، ضررى كه ملاك حرمت است فقط ضرر جسمى بود؛ وقتى اين كار على رؤس الاشهاد و در مقابل دوربين‏ها و چشم‏هاى دشمنان و بيگانگان بلكه در مقابل چشم جوانان خودمان انجام مى‏گيرد، آن وقت ديگر ضررى كه بايد معيار حرمت باشد فقط ضرر جسمى و فردى نيست، بلكه مضرات بزرگ تبليغى كه با آبروى اسلام و شيعه سر و كار دارد نيز بايد مورد توجه باشد.
امروز اين ضرر بسيار بزرگ و شكننده است؛ و لذا قمه‌زدن علنى و همراه با تظاهر، حرام و ممنوع است.
البته كسانى كه در سالهاى گذشته از روى عشق و اخلاص قمه زده‏اند، مأجورند و به خاطر نيتشان مستوجب ثواب الهى‏اند ـ انشاء الله.
ولى اكنون بايد به نحو متعارف كه در طول قرون و اعصار عزادارى مى‏كرده‏اند و متدينين و علماء هم خود در آن شركت مى‏جسته‏اند عزادارى كنند؛ يعنى، تشكيل مجالس روضه‏خوانى و راه اندازى دستجات و مواكب عزادارى كه داراى حال و حزن و شور محبت اهل بيت، عليهم الصلوة و السلام، است سعى كنند كه نوحه‏ها و شعرها و روضه خوانى‏ها پر مغز و داراى مضامين صحيح و متكى به آثار وارده معتبره از ائمه (ع) يا علماى بزرگ باشد.
سلامتى و توفيقات جنابعالى و همه مردم آذربايجان و اردبيل و ساير مناطق كشور اسلامى را مسئلت مى‏نمايم.
سيد على خامنه‏اى
هفتم محرم الحرام 1415 مطابق 27 خرداد 1373

نظر مراجع تقليد درباره قمه‌زني

امام خميني
در وضع موجود قمه نزنند.
همچنين از قمه‌زدن به عنوان عزادارى براى امام حسين، عليه السلام، ، از محضر امام خميني~ سؤال شده بود كه به عرض معظم‌له رسيد. فرمودند:
شما مى‌خواهيد براى خدا كارى انجام دهيد. در شرايطى كه كارى به ضرر اسلام تمام شود، بهتر است كه چنين كارهايى انجام نگيرد. مثلا قمه‌زدن كه موجب وهن اسلام مى شود. شما تا مى‌توانيد دستجات و سينه‌زنى را با شكوهتر انجام دهيد.
حضرت آيت الله العظمي سيد محسن حكيم
فرزند ايشان شهيد آيت الله سيد محمدباقرحكيم نقل نموده‌اند كه پدر بزرگوارشان دائماً مي‌فرموند:
«ان قضية التطبير هي غصة في حلقومنا»
«مسئلة قمه‌زني، غصّه و اندوهي در گلوي ماست»
حضرت آيت الله العظمي خامنه‌اي
هركاري كه براي انسان ضرر داشته يا باعث وهن دين و مذهب گردد حرام است و مؤمنين بايد از آن اجتناب كنند قمه‌زني علاوه بر اينكه از عرفي از مظاهر حزن و اندوه محسوب نمي‌شود و سابقه‌اي در عصر ائمه (ع) و زمان‌هاي بعد از آن ندارد و تأييدي هم به شكل خاص يا عام از معصوم، عليه السلام، در مورد آن نرسيده است. در زمان حاضر موجب وهن و بد نام شدن مذهب مي‌شود. بنابراين در هيچ حالت جايز نيست.
حضرت آيت الله العظمي نوري همداني
... در جهان كنوني كه دشمنان اسلام سيلي خورده و منافع نامشروع خود را از دست رفته مي‌بيند و در فكر انتقام گرفتن از اسلام ناب محمّدي هستند مراسم عزاداري كار زينبي بكند يعني با منطق اسلام توأم و از هرگونه حركتي كه اين دين مقدّس را بي‌منطق قلمداد نمايد منزّه باشد و عزاداران محترم و متعهّد بجاي اينكه قمه را بر فرق خود بكوبند در فكر آن باشند قمه را بر سر دشمنان اسلام كه اراضي آنان را اشغال و در فكر تضعيف آنان مي‌باشند و منابع آنان را غارت و بالاخره هر روزي با ترفند جديدي حيات اسلامي آنها را به مخاطره مي‌اندازند بكوبند. خداوند توفيق بيشتر براي پيمودن اين راه را به همة مسلمانان عنايت بفرمايد.
7محرم الحرام 1415الاحقر حسين نوري همداني
حضرت آيت الله العظمي فاضل لنكراني
از هر نوع عمل كه جنبه توجيه‌پذيري ندارد و موجب سوء استفاده مغرضان و موجب وهن مذهب مي‌شود بايد اجتناب كرد. با توجه به گرايشي كه نسبت به اسلام و تشيع بعد پيروزي انقلاب اسلامي ايران در اكثر نقاط جهان پيدا شده و ايران اسلامي به عنوان ام القراي جهان اسلام شناخته مي‌شود و اعمال و رفتار ملت ايران به عنوان الگو و بيانگر اسلام مطرح است لازم است در رابطه با مسايل سوگواري و عزاداري سالار شهيدان حضرت ابي‌عبدالله‌الحسين، عليه السلام، به گونه‌اي عمل شود كه موجب گرايش بيشتر و علاقه مندي شديدتر به آن حضرت و هدف مقدس وي گردد. پيداست در اين شرايط مسئله قمه‌زدن نه تنها چنين نقشي ندارد بلكه به علت عدم قابليت پذيرش و نداشتن هيچ گونه توجيه قابل فهم مخاطبين نتيجه سوء بر آن مترتب خواهد شد. لذا لازم است شيعيان علاقه مند به مكتب آن امام از آن خودداري كنند و چنانچه در اين مورد نذري وجود داشته باشد نذر واجد شرايط صحت و انعقاد نيست.
حضرت آيت الله العظمي مظاهري
چون‌ مقام‌ معظم‌ رهبري‌ فرموده‌اند كه‌ در عزاداريها قفل‌ و قمه‌زدن‌ و مانند اينها نباشد، پيروي‌ از امر ايشان‌ بر همه‌ واجب‌ است‌.
حوزه‌ علميه‌ قم‌ ـ حسين‌ مظاهري
‌6 محرم‌ الحرام‌ 1415
حضرت آيت الله العظمي مكارم شيرازي
قسمتي از متن جوابية آيت الله العظمي مكارم شيرازي به سؤالات مختلف مردم دربارة وظائف مسلمانان در ايام عاشورا و مراسم عزاداري حسيني، عليه السلام،
برادران و خواهران ايماني بايد خلوص اين مراسم را از اموري كه مخالف شرع اسلام و دستورهاي پيشوايان بزرگ دين است حفظ كنند و از هر كاري كه بهانه به دست دشمنان مي‌دهد بپرهيزند و نيز از اعمالي مانند قمه‌زدن و قفل در تن كردن و امثال آن كه رهبر معظّم انقلاب در بيانات پربار خود به آن اشاره نمودند اجتناب جويند.
زيرا اين اعمال دست آويزي به دست دشمنان خواهد داد تا كلّ اين مراسم عظيم و سازنده را زير سؤال برند، قمه را بايد بر سر دشمن كوبيد نه بر سر دوست، قفل را بايد بر دهان دشمن زد، نه بر تن دوست، درست است كه انگيزه اين افراد عشق به امام حسين، عليه السلام، و مكتب اوست ولي بايد توجّه داشت كه مقدس بودن انگيزه به تنهايي كافي نيست بايد نفس عمل هم مقدس باشد، كيفيّت عزاداري يا بايد در نصوص اسلامي وارد شده باشد و يا مشمول عمومات و اطلاقات ادلّه گردد، و اين‌گونه كارها مسلماً نه منصوص است و نه مصداق عزاداري در عرف عقلا و اهل شرع، به علاوه موانعي نيز از نظر شرع در برابر آن قرار دارد، و به تعبير ديگر نه مقتضي شمول عمومات موجود است و نه مانع مفقود.
درست است كه جمعي از بزرگان فقهاي پيشين قدس الله اسرارهم اجازه بعضي از اين امور را در عصر خود به دلايل خاصي داده‌اند ولي آنها هم اگر در عصر ما و شرايط زمان ما بودند به يقين طور ديگري فتوي مي‌دادند.
حضرت آيت الله العظمي تبريزي
داخل بودن قمه‌زني در عزاداري سيد الشهداء (ع) و اهل بيت و اصحاب ايشان، سلام الله عليهم، ثابت نيست، پس بر همة مؤمنين لازم است كه آنچه را كه به عنوان گونه‌اي عزاداري محرز و ثابت است اختيار نمايند؛ همچون گريه نمودن و سينه‌زني و اقامة دسته‌هاي عزاداري و حركت آن - تا حد امكان- به سوي امكان عمومي براي عزاداري، خداوند شما را در خدمت به اهل‌بيت (ع) موفق دارد و جزاي خير در دنيا و آخرت بدان دهد.
حضرت آيت الله العظمي سيستاني
بايد از كارهايي كه عزاداري را خدشه‌دار مي‌كند اجتناب شود.
حضرت آيت الله العظمي صافي گلپايگاني
در موردي كه موجب وهن مذهب شود از آن خودداري گردد.

حكم حكومتي رهبري در ممنوعيت قمه‌زني

بايد توجه داشت كه مقام معظم رهبري حكم به حرمت قمه‌زني نموده‌اند. و در مواردي كه ولي فقيه به موردي حكم كند براي كليه مكلفين حتي كساني كه از ايشان تقليد نمي‌كنند واجب است از حكم ولي فقيه اطاعت كنند. آيت الله سيد محمد كاظم يزدي در كتاب «عروة الوثقي» مي‌نويسد:«حكم الحاكم الجامع للشرائط لا يجوز نقضه و لو لمجتهد آخر...»؛ يعني اگر حاكم با فرض دارا بودن شرائط شرعي حكمي صادر كند هيچ كس حق نقض و مخالفت با آن را ندارد، حتي اگر مجتهد ديگري باشد. اين مسأله فتواي جميع فقها است.
مقام معظم رهبري در قسمتي از جواب نامه امام جمعه اردبيل مبنى بر اعلام تبعيت مردم اردبيل از نصايح و رهنمودهاى رهبر انقلاب در مسأله عزادارى فرمودند:
امروز اين ضرر بسيار بزرگ و شكننده است؛ و لذا قمه‌زدن علنى و همراه با تظاهر، حرام و ممنوع است.

قمه‌زني در ملاء عام جرم قضايي است

دادستاني كل كشور با بيان اين مطلب كه قمه‌زني يكي از باروهاي نادرست ديني است كه علاوه بر آسيب رساندن به جسم، ايجاد وحشت و تشويش اذهان عمومي را نيز به همراه دارد اعلام نموده است كه در صورت مشاهده قمه‌زني در ايام سوگواري امام حسين، عليه السلام، متخلفين دستگير و به‌ موجب قانون جزايي كشور به سه ماه تا يك سال حبس و تا 74 ضربه شلاق محكوم مي‌شوند.
وزارت كشور نيز با غير قانوني اعلام نمودن قمه‌زني تأكيد كرده است كه خود را مؤظف به اطاعت از دستورات رهبري مي‌داند و با متظاهران به اين عمل غيرمتعارف به شدت برخورد مي‌كند.
از طرفي قمه‌زنان نيز بايد توجه داشته باشند رعايت قوانين حكومتي كشور بنابر فتواي تمامي مراجع تقليد بر همه مكلفين واجب است و شخص متخلف از آن، علاوه بر مجازات دنيوي در آخرت نيز مجرم و معاقب خواهد بود.

پاسخ به یک شبهه صهیونی! فلسطین شافعی است نه ناصبی.

azadary — Sat, 10 Jan 2009 02:06:18 GMT

به اسم حبیب

جنگ غزه دارد به آخرین مراحل پیروزی حق نزدیک می شود و همین قدرش هم آبرویی برای ارتش خیلی خیلی مسلح وسوسول اسرائیل نگذاشته است. بحث اصلی ما درباره حمایت از فلسطین عزیز ربطی به مذهب فلسطینی ها ندارد و همانطور که خبرگزاری ژاپنی ان.اچ.کی در روز پنجشنبه ۱۹/۱۰/۸۷ اشاره دارد: "سوگواري مسلمانان شيعه در ايران براي قربانيان حملات نظاميان رژيم صهيويستي به غزه در جريان مهمترين مراسم سالانه مذهبي آنها به اوج خود رسيد.امسال شيعيان علاوه بر عزاداري رهبر شيعيان، در گردهماييهاي خود براي قربانيان حملات نظاميان اسراييلي به نوار غزه نيز سوگواري کردند..."

اما متاسفانه به خاطر بروز برخی شبهات مجبوریم کمی این بحث را موشکافی کنیم. دوست بزرگوارم حامد در وبلاگش"یهودشناخت" مطلبی درباره شبهه مذهب مردم فلسطین(شافعی، مالکی، حنفی، شیعه، سلفی، وهابی یا ناصبی!)نوشته که خواندنی است:(ویرایش چهارم مطلب حامد)

مذهب مردم فلسطین(شافعی، مالکی، حنفی، شیعه، سلفی، وهابی یا ناصبی!)

(البته که حمایت ما از فلسطین عزیز ربطی به مذهب آنها ندارد.)

***خیلی جالب است کسانی که ذره ای تعصب دینی و مذهبی ندارند، به فلسطینی ها که می رسند غیرتشان برای اهل بیت گل می کند و با این ادعا که فلسطینی ها و بچه های حماس، ناصبی و جسارت کننده به اهل بیت هستند، حمایت از آنها را نا لازم می دانند. خشکه مقدس هایی هم هستند که کربلا و نجف را در اشغال شیطان بزرگ می بینند اما رگ غیرت شان تکان نمی خورد ولی وقتی به مردم فلسطین که ده روز است سیدحسن نصرالله شیعه دارد برایشان گلو پاره می کند می رسند، به یاد حرمت ائمه می افتند. کاش یک نفر پیدا می شد که از این جماعت بپرسد اینها چه ناصبیهایی هستند که دشمن ترین رژیم با مکتب تشیع، یعنی رژیم وهابی سعودی، بیش تر از هر رژیمی به نابودی و شکست شان مشتاق است.
***حالا گیرم که فلسطینیها، دشمن اهل بیت باشند. کدام یک از دو رفتار زیر در دراز مدت می تواند آنها را به اهل بیت علاقه مند کند: حمایت پیروان اهل بیت از آنها در برابر آدمکشان صهیونیست یا تنها گذاشتن آنها در برابر این خونخواران؟ به هر حال، این ادعا که فلسطینی ها، ناصبی هستند، دروغ محض است و از جنس دروغهای شاخداری همچون خرید زمین فلسطینی ها توسط یهودیها است.(۱)
***بیشتر مردم فلسطین، پیرو مذهب شافعی هستند و اتفاقا، ابوعبدالله محمدابن ادریس شافعی، رهبر این فرقه، متولد غزه بوده است. در مورد شافعی بودن مردم فلسطین می توانید به این منبع رجوع کنید: «الموسوعة المیسرة فی الادیان و المذاهب المعاصرة، مانع بن حماد الجهنی، ج 2، ص ۱۲۴»
جالب اینجاست که در میان فرقه های چهارگانه اهل سنت، نزدیک ترین فرقه به تشیع از نظر علاقه و احترام به اهل بیت و احکام فقهی، همین فرقه شافعی است.
***و اما در میان خبرهای منتشر شده از تهاجم رژیم صهیونیستی، خبری بود که دقت در آن نشان دهنده علاقه مندی مردم فلسطین به اهل بیت پیامبر است: بمباران مسجد علی ابن ابی طالب واقع در محله الزیتون شهر غزه، توسط جنگنده های اسرائیلی در روز ۱۰ دی. بله! مسجد علی ابن ابی طالب! مدعیان ناصبی بودن مردم فلسطین، به این سئوال جواب دهند که چگونه مردمی می توانند هم لعنت فرستنده به اهل بیت باشند و هم آنقدر برای آنها احترام و تقدس قائل باشند که نام شان را بر مساجد خود بگذارند؟(۲)

پس از جلب شدن توجهم به نام مسجدی که درخبربالا آمده است،کنجکاو شدم که جستجوی بیشتری درمورد اسامی مساجد فلسطین انجام دهم که باجستجویی مختصر،به نتایج جالب توجهی رسیدم. به طور حتم جستجوی بیشتر،نتایج جالبتری به همراه خواهد داشت. درادامه به چند نمونه اشاره میکنم:
ـ مسجد «الامام علی ابن ابی طالب» واقع در نابلس!
این مسجد در حواره از توابع شهر نابلس، در کرانه باختری رود اردن واقع شده است. که در این صفحه می توانید تصاویر و مشخصات آن را ببینید. (تذکر: اگر صفحه درست باز نشد، روی صفحه رایت کلیک کنید. پس از باز شدن منو، در قسمت Encoding، روی گزینه Arabic کلیک کنید.)
- مسجد فاطمة الزهراء
حداقل دو مسجد با این نام در فلسطین وجود دارد. یکی در قریه ارتاح، واقع در جنوب طولکرم که در اینجا می توانید تصویر آن را ببینید و دیگری در شهر نابلس که در فهرست این صفحه می توانید نام آن را ببینید. در همین صفحه می توانید نام مسجد امام علی نابلس را هم ببینید.
- مسجد «الحسین بن علی» واقع در نوار غزه و الخلیل!
حداقل دو مسجد به این نام در فلسطین وجود دارد:
یکی در حی الصبرة واقع در نوار غزه که در این صفحه، ضمن ارائه فهرستی از اسامی شهدای اخیر غزه، نام آن آمده است. در این صفحه، ذیل تیتر «أسماء شهداء الصبرة وتل الإسلام»، نام مسجد «الحسین بن علی» را می توانید ببینید. همچنین در همین صفحه، اسامی دو نفر از شهدای بمباران مسجد علی ابن ابی طالب سابق الذکر هم آمده است.
دیگری در خیابان عین سارة شهر الخلیل واقع شده است. در این صفحه و این صفحه، اعلامیه هایی در مورد برگزاری یک راهپیمایی در الخلیل آمده است که نقطه شروع آن، مسجد الحسین بن علی، بیان شده است.
***
***در مورد شبهه ناصبی بودن مردم فلسطین، شهید مطهری در سال ۱۳۴۹ سخنانی داشته اند که در ادامه آن را می خوانیم: «يك وقتی شايع بود و شايد هنوز هم در ميان بعضيها شايع است‏، يك وقتی ديدم يك كسی می‏گفت: اين فلسطينيها ناصبی هستند. ناصبی‏ يعنی دشمن علی عليه السلام. ناصبی غير از سنی است. سنی يعنی كسی كه‏ خليفه بلا فصل را ابوبكر می‏داند و علی عليه السلام را خليفه چهارم می‏داند و معتقد نيست كه پيغمبر شخصی را بعد از خود به عنوان خليفه نصب كرده است‏. می‏گويد پيغمبر كسی را به خلافت نصب نكرد و مردم هم ابوبكر را انتخاب‏ كردند. سنی برای اميرالمؤمنين احترام قائل است چون او را خليفه چهارم و پيشوای چهارم می‏داند و علی را دوست دارد. ناصبی يعنی كسی كه علی را دشمن می‏دارد. سنی مسلمان است ولی ناصبی كافر است، نجس است. ما با ناصبی نمی‏توانيم معامله مسلمان بكنيم. حال يك كسی می‏آيد می‏گويد اين‏ فلسطينيها ناصبی هستند. آن يكی می‏گويد. اين به آن می‏گويد، او هم يك‏ جای ديگر تكرار می‏كند و همين طور. اگر ناصبی باشند كافرند و در درجه‏ يهوديها قرار می‏گيرند. هيچ فكر نمی‏كنند كه اين، حرفی است كه يهوديها جعل كرده‏اند. در هر جايی يك حرف جعل می‏كنند برای اينكه احساس همدردی‏ نسبت به فلسطينيها را از بين ببرند. می‏دانند مردم ايران شيعه‏اند و شيعه‏ دوستدار علی(ع) و معتقد است هر كس دشمن علی(ع) باشد كافر است، برای اينكه‏ احساس همدردی را از بين ببرند، اين مطلب را جعل می‏كنند. در صورتی كه‏ ما يكی از سالهايی كه مكه رفته بوديم، فلسطينيها را زياد می‏ديديم، يكی‏ از آنها آمد به من گفت: فلان مسأله از مسائل حج حكمش چيست؟ بعد گفت‏ من شيعه هستم، اين رفقايم سنی‏اند. معلوم شد داخل اينها شيعه هم وجود دارد. بعد خودشان می‏گفتند بين ما شيعه و سنی هست. شيعه هم زياد داريم‏. همين ليلا خالد(۳) معروف، شيعه است. در چندين نطق و سخنرانی خودش‏ در مصر گفته من شيعه‏ام. ولی دشمن يهودی يك عده مزدوری را كه دارد، مأمور می‏كند و می‏گويد: شما پخش كنيد كه اينها ناصبی‏اند. قرآن دستور داده در اين موارد اگر چنين نسبتهايی نسبت به افرادی كه جزو شما هستند و مثل شما شهادتين می‏گويند، شنيديد وظيفه‏تان چيست.»(۴)
پی نوشت:
۱- صهیونیستها تنها ۵/۲ درصد از سرزمین فلسطین را با خرید زمین به دست آورده اند و مابقی آن را به ضرب مسلسل و توپ و تانک و بمب، غصب کرده اند. برای توضیح بیشتر به این آدرس مراجعه کنید:
http://qods.persianblog.ir/post/61
۲- یکی از خوانندگان وبلاگ به نام مهدی، توجه مرا به این خبر جلب کردند که از ایشان تشکر می کنم. متن خبر بدین قرار است: "مسجدعلي ابن ابي طالب در غزه بمباران شد. هواپيماهاي رژيم صهيونيستي امروز مسجد اميرمومنان علي ابن ابي طالب را در شهر غزه بمباران کردند. به گزارش شبکه خبري العالم ، از رام الله ، هواپيماهاي اسراييلي اين مسجد را که در محله الزيتون در شهر غزه واقع است هدف دستکم دو موشک خود قرار دادند که در پي ان اين مسجد به کلي ويران و به خانه هاي اطراف ان اسيب جدي وارد شد و شماري از ساکنان ان زخمي شده اند." آدرس دقیق این مطلب: http://www.alalam.ir/farsi/newspage.asp?newsid=096470120081230110444
۳- چريك فلسطينی كه در چند عمليات هواپيما ربايی شركت داشت.
۴- شهید مطهری، آشنایی با قرآن، جلد۴، پاورقی صفحه ۳۲. این گفتار را که شهید مطهری در ضمن تفسیر سوره نور در مسجد الجواد بر زبان آورده اند، به راهنمایی یکی از خوانند گان وبلاگ به نام علی به این مطلب اضافه کردم که همین جا از ایشان تشکر می کنم./پایان مطلب حامد.

من نیز درحمایت از این نوشته بسیار به جای حامد،دربخش پیامهای وبلاگش نوشتم:

***سخنرانی سران حماس و جهاد در دفاع از شیعه و به نفع امام و انقلاب ایران و اهل بیت(سلام الله علیهم) و امام حسین(ع) هم مویدی بر ناصبی نبودن آنهاست که ای کاش اسنادش را بیشتر پیدا می کردیم. همنطور شنیده ام رئیس جهاد اسلامی رمضان عبدالله اشعاری در مدح امام حسین(ع) دارد که اگر سند مکتوب یا اینترنتی اش خصوصا در سایت های عربی پیدا شود مناسب است! راستی سخنرانی ابوسرور را روز عاشورای همین امسال در میدان فلسطین در مدح امام حسین(ع) و مقایسه قیام فلسطین و عاشورا اگر نشنیده ای ببین که محشر بود و خط بطلانی بر این شبهه بود. (من از شبکه تهران دیدم) ***ضمنا در زمان ناصر خسرو ظاهرا بسیاری از مردمان فلسطین شیعه بوده اند که از آنجا اخراج شدند در زمان های بعدی. اگر سفرنامه ناصرخسرو را داری یا علی آدرس و سندش را دقیق بیاور.

درجواب فردی که دروبلاگم مطالبی نوشته بودنکاتی نوشتم. چند نکته مهم رااینجا می اورم:

*** اولا: اینکه برخی می خواهند حماس را با القاعده نسبت دهند به نظر می رسد چرا الان القاعده اینقدر کم مقابل صهیونیست ها موضع گرفته است؟ حتی حمایت های علمای طرفدار القاعده از صهیونیسم و مخالفتشان با حماس و حتی تظاهر کنندگان به نفع حماس بسیار جالب توجه است: شیخ كه "اللحیدان" مفتی وهابی سعودی: تظاهرات عليه اسرائيل فساد في الارض است. القاعده به نظرم بادبادکی است در دست سران صهیونیسم بین الملل ولی حماس و جهاد قطعا در مقابل صهیونیست ها ایستاده اند و نمی توانند با هم رابطه ای داشته باشند. القاعده را سازمان جاسوسی سیای آمریکا درست کرد که القاعده را در افغانستان برای مبارزه علیه رقیب خودش شوروی درست کرد. سایت استاد عبدالله شهبازی این را دارد. ثانیا:در کتاب ها و سایت ها و سخنرانی های رسمی سران حماس چون ابوسرور و رمضان عبدالله و دکترفتحی شقاقی حمایت های بسیار زیبایشان از ائمه (علیهم السلام) دیده می شود. کتاب شيعه وسني، غوغاي ساختگي، نوشته دکترفتحي شقاقي،موسس جهاداسلامی فلسطین، در سايت مجمع جهانی تقريب مذاهب اسلامی قابل دسترس است و بسیار قابل توجه است و حمایت های بی دریغ برخی رهبران فلسطینی را از امام و انقلاب و تشیع می رساند.

ثالثا: ضمنا الان تمام استراتژیست های آمریکا وصهیونیسم اتفاق نظر دارند که پیروزی حماس و جهاد اسلامی پیروزی ایران و حزب الله است. رهبران ایران و حزب الله هم بارها این را گفته اند. مطلب اجماع بین دشمنان ثابت می کند صحت خود را.

رابعا: شما دقت نکرده اید که سلفی ها با ناصبی ها خیلی فرق دارند. سلفی ها هم طیف های متعددی دارند. برخی نحله های سلفی متمایل به شیعه اند و حتی در حوزه قم علیه وهابیان تندرو سخنرانی داشته اند. نمی دانم که چرا برخی این دو را یکی گرفته اید؟ واقعا مطلب به این وضوح را نمی دانند؟ چرا؟؟؟ چرا؟؟ احتمالا کتمان و انکار ابزار جنگ روانی آنهاست.

***مطلب بسیار قابل توجه این است که بسیاری از رهبران اخوان المسلمین مصر (که حماس هم شعبه فلسطینی آن بوده است.) مثل حسن البنا از حامیان تقریب مذاهب اسلامی و نزدیکی شیعه وسنی بوده اند و عاکف که فعلا رهبر اخوان المسلمین است. در این باره شهید فتحی شقاقی مقالاتی دارد که لینک انها را تقدیم می کنم. دکتر فتحی شقاقی از رهبران آزاده فلسطینی حامی جدی انقلاب و امام بود. رک:شيعه وسني،غوغاي ساختگي اثردکتر فتحي شقاقي (http://taghrib.ir/persian/Default.aspx?pgid=7&scid=2&dcid=42615) و همچنین: موضع ‌گيري‌ علماي‌ جهان‌ اسلام‌ درباره‌ تشيع‌:نوشته شهیددکتر فتحی شقاقی ترجمه حجه الاسلام والمسلمین سيد هادي‌ خسروشاهي ‌(http://taghrib.ir/persian/Default.aspx?pgid=7&scid=2&dcid=37281) و همچنین: شيعه و سني از ديدگاه نواب صفوي و رهبران اخوان المسلمین: نخستين گام‌ها در راه تقريب نوشته حجت‌الاسلام سيدهادي خسروشاهي به نقل روزنامه اطلاعات شنبه 7 بهمن۱۳۸۵ و با نقل سایت مجمعتقریب بین مذاهب اسلامی (http://taghrib.ir/persian/Default.aspx?pgid=7&scid=7&dcid=37282) اساسا حسن البنا از پایه گذاران مجمع تقریب در مصر بوده است و بسیاری از سران اخوان المسلمین در مصر و فلسطین و سودان و پاکستان و ... صریحا از انقلاب شیعی مردم ایران و تشیع و امام خمینی رحمه الله علیه و ایت الله خامنه ای حفظه الله و شهید نواب صفوی رحمه الله علیه حمایت کرده و می کنند و در جنگ ایران وعراق هم طرف ایران را گرفتند. ر.ک:(http://taghrib.ir/persian/Default.aspx?pgid=7&scid=7&dcid=37282

حامد (http://jew.blogfa.com/post-74.aspx) باز هم یک خطرراگوشزد کرده که عین آنرا می آورم:

حکایت حماس، امام حسین(ع) و یزید و ساده لوحی برخی از ما

سایت اینترنتی عراق نو (که به نظر می آید وابسته به آن دسته از شیعیان عراق است که رهبرشان مفتخر به تشکر جورج بوش شده است) طی گزارشی که آن را به یک عکس فتوشاپی هم مزین کرده، ادعا کرده است: «گفته یکی از رهبران حماس در مصاحبه وی با کانال الجزیره قطری مبنی بر اینکه "سننتصر على اسرائيل كما انتصر يزيد على الحسين:بر اسراییل پیروزخواهیم شد همچون پیروزی یزیدبر حسین! "هیچگاه از اذهان مردم عراق پاک نخواهد شد» در اینجا چند سئوال به وجود می آید:

۱- اگر این خبر صحت دارد، نام این رهبر حماس چیست؟
۲- این مصاحبه در چه روز و چه ساعتی با شبکه الجزیره صورت گرفته است؟
۳- آیا این سایت می تواند، فیلم این مصاحبه را هم پخش کند؟
مطمئن هستم که این سایت، جوابی برای سئوالهای بالا ندارد. با این حال برای اینکه دغلکاری این سایت ثابت شود، از خوانندگان وبلاگ دعوت می کنم جمله ""سننتصر على اسرائيل كما انتصر يزيد على الحسين"را در گوگل یا هر موتور جستجوی دیگری سرچ کنند. توجه به نتایج این جستجو نشان می دهد: این جمله فقط در سایتها و وبلاگهای فارسی زبان وجود دارد که البته این سایتها و وبلاگها هم منبع شان در نقل این جمله، سایت «عراق نو» است. حتی در یک سایت عرب زبان هم، این جمله را نمی بینیم. سایت «عراق نو» مدعی است "(این) گفته یکی از رهبران حماس...هیچگاه از اذهان مردم عراق پاک نخواهد شد". خوب! آیا جالب نیست با وجود این همه سایت و وبلاگ عرب زبان که شیعیان عراقی آنها را اداره می کنند، حتی در یکی از آنها هم چنین جمله ای نقل نشده است؟ مگر نه این است که این جمله، دل مردم عراق را جریحه دار کرده است و هیچگاه از ذهن آنها پاک نخواهد شد؟ پس بازتاب چنین جمله ای در سایتها و وبلاگهای عربی شیعی کجاست؟ با توجه به اینکه مصاحبه مذکور، با یک شبکه عربی و به زبان عربی انجام شده است، خبرهای منتشر شده به زبان عربی که آن را منعکس کرده اند کجا هستند؟ بنابراین اجازه بدهید، همکاری این برادران شیعه مان را با حکام وهابی سعودی، در کوبیدن و لجن مال کردن بچه های حماس، به آنها تبریک بگوییم!

***در پايان گفتار، همراه با امام خميني همان سخناني را تكرار مي‌كنيم كه ايشان از هفده سال پيش در خطبه‌اي (در جمادي الاولي 1384هـ.ق) بيان داشته‌اند: «دستهاي ناپاكي كه در جهان اسلام بين‌‌شيعه و سني اختلاف مي‌اندازند، نه سني هستند و نه شيعه. اينها ايادي استعمارند كه مي‌خواهند بر كشورهاي اسلامي مسلط گردند. دولت‌هايي كه با نيرنگ‌هاي مختلف و وسايل گوناگون مي‌خواهند ثروتهاي مردم ما را غارت كنند، به‌نام شيعه و سني، اختلاف ايجاد مي‌كنند» به نقل از:شيعه وسني، غوغاي ساختگي، نوشته دکترفتحي شقاقي،موسس جهاداسلامی فلسطین، سايت مجمع جهانی تقريب مذاهب اسلامی

دوستان من! هر کس هر گونه کمکی می تواند داشته باشد، یا علی منتظر هستم تا این مطلب را به سرانجامی جدی برسانیم. فقط آدرسها و سندهای قابل ارائه علمی و معتبر رایادتان نرود...

چاپ هشتم کتاب دست پنهان باویراست جدید/پاسخگویی به25 شبهه حامیان قمه زنی

azadary — Mon, 05 Jan 2009 14:34:18 GMT

متن کامل ویراست جدیداین کتاب ارزشمند را که امسال در تیراژ صد هزار جلد(چاپ های چهارم تا هشتم) منتشر شد را در این آدرسها ببینید: وبلاگ کتاب: http://www.dastepenhan.blogfa.com و همچنین:متن کتاب در خبرگزاری رسا/خبرگزاری حوزه های علمیه(صفحات۱-۱۱۴) وهمچنین:عکس های کتاب دست پنهان /16 صفحه رنگی آخر کتاب(صفحات ۱۱۴-۱۳۲) از سایت اسلام ناب وهمچنین: پی.دی.اف کتاب(صفحات 1-114) از سایت اسلام ناب وهمچنین:فصل بسیار مهم وجدیدکتاب دست پنهان/پاسخ به شبهات موافقین قمه زنی

مقدمه چاپ ششم..... 1 (این فصل جدید است)

فصل اول ـ اهمیت عزاداری برسالارشهیدان(علیه‏السلام).....3 (این فصل جدید است)

آیات و روایات........... 4

بیانات امام‏خمینی(قدس‏سره) و رهبر معظم انقلاب(مدظله‏العالی).......... 8

فصل دوم ـ تاریخچة قمه زنی......... 11

1. قمه‏زنی چیست؟........12

2. پیدایش قمه‏زنی......... 14

الف- ورود قمه‏زنی به ایران در زمان صفویان و جریان‏فداییان.......... 16

ب- رواج قمه‏زنی در دوران قاجار......... 19

3. نقش استکبار در ترویج و بهره‏برداری از قمه‏زنی......... 22

الف- نقش استعمار انگلیس........... 22

ب- نقشة سيا در رابطه با فرهنگ عاشورا ..........24

فصل سوم ـ سیر تاریخی مقابلة علما با انحرافات عزاداری....... 27

1. موج اول؛ مبارزة علامه سیدمحسن‏امین(رحمه‏الله).......... 30

2. موج دوم؛ مقابله حضرت امام خمینی(قدس سره)......... 33

3. موج سوم؛ حکم حکومتی رهبر معظم انقلاب(مدظله‏العالی)...... 37

‏فصل چهارم ـ علل صدورفتوای عدم جواز قمه زنی ازسوی علما..43 (این فصل تغییر یافته)

1. وهن بودن قمه زنی............. 44

الف- فتاوی مراجع تقلید........... 44

ب- سایر علما ............47

2. غیر منطقی و غیر قابل پذیرش بودن.......... 53

3. عدم وجود سند شرعی برای قمه‏زنی و خرافی و بدعت بودن آن........... 56

الف- فتاوی مراجع تقلید......... 56

ب- سایر علما.......... 58

4. اضرار و ایذاء...... 61

الف- فتاوی مراجع تقلید...... 61

ب- سایر علما....... 62

5. لزوم تبعیت از حکم ولیّ فقیه در حرمت قمه زنی..... 65

الف- فتاوی مراجع تقلید.... 65

ب- سایر علما.... 66

فصل پنجم) ـ 25 پرسش و پاسخ ازعلما و صاحب‏نظران دربارة سؤالات رایج در موضوع قمه‏زنی...... 73 (این فصل جدید است)

فصل ششم ـ چند کتاب خواندنی در موضوع عزاداری...... 104 (این فصل جدید است)

مسائل جدید از دیدگاه علما و مراجع تقلید...... 105

هیئت؛ فضیلت و آیین مجالس ذکر اهل‏بیت(علیهم‏السلام)..... 106

از عاشورای حسینی تا عاشورای شیعه..... 107

عزاداریهای نامشروع (ترجمه رسالة التنزیه لأعمال الشبیه)..... 108

قمه زنی؛ سنت یا بدعت؟.... 109

از شور تا شعور حسینی...... 110

خون موعود..... 111

تراژدی کربلا، مطالعه جامعه شناختی گفتمان شیعه..... 112

عاشورا، عزاداری، تحریفات..... 113

فصل هفتم ـ مروری‏اجمالی بر سوءاستفادة‏دشمنان‏تشیع ازمسألة‏قمه‏زنی... 115-132

مقدمه چاپ ششم را باهم بخوانیم...

اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا زَيْناً وَ لَا تَكُونُوا شَيْناً جَرُّوا إِلَيْنَا كُلَّ مَوَدَّةٍ وَ ادْفَعُوا عَنَّا كُلَّ قَبِيحٍ.[1] امام حسن عسگری× فرمود: تقوای الهی را رعایت کنید و زینت ما باشید؛ نه مایه ننگ ما. با رفتار خود همة محبت‏ها را به سوی ما جلب کنید و [با رفتار مناسب خود] هر [نسبت] ناروایی را از ما دور کنید.

آنچه ائمه هدی از محبین و شیعیان خود انتظار دارند، هدایت همة ارادت‏ها و دوستی‏ها به سوی آنها و دفع هر قبیحی از ساحت قدسی آن انوار تابناک الهی است.ارادت قلبی و ابراز احساسات خالصانه دوستداران اهل‏بیت به محضر آن بزرگواران در طول قرون و اعصار، موجب شده جهانیان رفتار و منش ما را وسیلة شناخت بزرگان دینمان بدانند. از این‏ روست که دشمنان مکتب اهل بیت نیز مترصد به دست آوردن نمونه‏هایی از رفتارهای ما هستند که بتوانند با عرضة آن به افکار عمومی دنیا، نفرت و انزجار عمومی را بر ضد الگوهای دینی ما ـ علیهم صلوات‏الله ـ برانگیزند. لذاست که می بینیم اکثر پایگاه‏های اینترنتی و شبکه‏های تبلیغاتی استکباری از تصاویر شیعیانی که با رفتارهایی مثل قمه‏زنی، چهار دست و پا رفتن و... قصد عرض ارادت به امام حسین× را داشته اند، سوءاستفاده و شیعیان را انسان‏هایی متوحش، غیرمنطقی و خشونت‏طلب معرفی کنند و جنایات خود را در کشورهای شیعی تلاش برای کنترل و نظم‏بخشی جامعه‏ای غیرمتمدن و بدوی نشان می‏دهند.

از سوی دیگر، سایت‏های تبلیغی مسیحیت و وهابیت با ارائة این تصاویر، ذهن مخاطب را از فرصت فکر کردن به پذیرش مذهب متعالی و مترقی تشیّع دور نگه می‏دارند.این مجموعه ثمرة تلاشی است برای شناخت تاریخچه، سیر تطورات و زمینه‏های موضع‏گیری فقهی و اجتماعی علما در مورد قمه‏زنی و در آخر ارائة نمونه‏هایی از سوءاستفادة دشمنان تشیع از آن.استقبال گستردة علاقمندان به نشر فرهنگ عاشورا از این مجموعه، علیرغم محدودیت توان تهیه کنندگان در پاسخگویی به درخواستهای مکرر افراد، مجموعه‏های فرهنگی، نهادها و دستگاههای مذهبی، زمینه‏ساز انتشار پنج چاپ از این کتاب ـ با حمایت ارزشمند اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قم ـ در مدت‏زمانی کوتاه شد.

ترجمة سریع آن به چند زبان زندة دنیا و دهها هزار مراجعه به سایت دست پنهان و لینک‏دادن دهها پایگاه اطلاع‏رسانی به آن، نشانگر لطف الهی و نزول برکاتی است که منشأ آن را ویژگی‏های خاص این مجموعه نمی دانیم؛ بلکه نیاز وافر جامعه و آمادگی مردم برای پذیرش استدلال محکم و تهی بودن فضا از محصولات قوی و پاسخگو، علت این‏گونه استقبال‏هاست.امید که بصیرت دینی عزاداران حسینی و ارادتمندان آستان نورانی ائمة هدی^ موجب جلب رضای صاحب عزای واقعی، حضرت ولی‏عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و زمینه‏ساز ظهور حضرتش گردد. دفتر فرهنگی فخرالأ ئمه(علیهم‏السلام) ذیحجه ‏الحرام 1430

[1]. بحارالأنوار، ج 75، ص 372

چاپ هفتم کتاب قمه زنی سنت یا بدعت

azadary — Mon, 05 Jan 2009 14:28:18 GMT

قمه‏زني سنت يا بدعت؟

مخالفت با قمه‌زني، مخالفت با عزادارى نيست؛ مخالفت با ضايع کردن عزادارى است. عزادارى امام حسين را نبايدضايع کرد. (بيانات رهبر معظم انقلاب در ديدار جمعى از اقشار مختلف مردم قم)

متأسفانه امروز «قمه زني سنت يا بدعت؟» موضوعي است به صورت هدفمند توسط مخالفان اسلام ناب و انقلابي برنامه‌ريزي و تدارک ديده مي‌شود، که هدف آن نيز چيزي جز ارائه چهره‌اي تحريف شده و
غير واقعي از انقلاب و مکتب تشيع به جهان نيست، انقلابي که اکنون تبديل به چشم و چراغ تمام مستضعفين جهان شده است و مکتبي که قلوب تمام حقيقت‌جويان را به خود جذب نموده است.

شايد در قديم و حتي چند سال پيش افرادي فقط بخاطر عشق به اهلبيت عليهم السلام و به صورت خودجوش مبادرت به اين گونه امور مي نمودند اما اکنون شاهد دست هاي پنهاني هستيم که دست‌ اندرکاران آن درصددند تا با استفاده از احساسات عوام جامعه و تحريک آن به اهداف شوم خود نائل گردند. جرياني که آشکارا مدعي مي‌شود ميان آنچه در کربلا صورت گرفته با آنچه فقه اهل بيت، عليهم‌السلام، مي‌گويد تضاد وجود دارد و فتوا صادر مي‌کند که در عزاداري سيدالشهدا، عليه‌السلام، جائي براي دخالت فقه و فقها وجود ندارد. جرياني که ديگر عملا هدف خودرا ضدّيت با دستور اکيد رهبري معظم انقلاب حضرت آيت الله خامنه‌اي که قمه‌زني را ممنوع اعلام نموده‌اند مي داند.

امروز شاهد آنيم که جريان آلوده‌اي «قمه زني» را «حقيقت مظلوم» مي‌نامد و براي احيا آن اين‌همه سرمايه‌گذاري مي‌کند و به خوبي مي‌داند که اعتقادات مردم را چگونه مي‌توان آماج حملات و ضربات قرار داد. از اين حيث ذره‌اي ترديد نبايد کرد و با مديريت فرهنگي مؤثر با جرياناتي که توسط دست‌هايي پنهان پديد آمده و مديريت مي‌شود و با اصل اسلام و نهضت عاشورا دشمني دارند مقابله نمود.

همين نقش مؤثر کتاب منجر شد تا سال گذشته اين کتاب به عنوان کتاب برگزيده همايش تجليل از خادمان فرهنگ مکتوب اصفهان و همچنين کتاب برتر بخش فقه و اصول چهارمين همايش اهل قلم استان اصفهان شناخته شود. چاپ هفتم اين کتاب نيز امسال به همت وزارت فرهنگ وارشاد اسلامي منتشر مي شود. خوشبختانه امروز با گذشت دو سال از انتشار اين کتاب جمع بسياري از عزيزان با اقباس از آن توانسته اند کتابها و محصولات فرهنگي مؤثري را جهت مبارزه با اين عمل خرافي ارائه کنند. که تلاش هاي همه آنها نيز متشکريم.علاقه مندان به تهيه کتاب مي توانند با شماره تلفن هاي 222900-0311انتشارات گلبن و يا شماره تلفن3360686-0311 تماس حاصل فرمايند.

وبلاگ نویسندهhttp://ghamezani.parsiblog.com/788576.htm

قمه زنی جاهلانه است

azadary — Mon, 05 Jan 2009 14:19:52 GMT

آيت‌الله امامي كاشاني در خطبه‌هاي نماز جمعه اين هفته تهران گفت: قمه‌زني حركت جاهلانه‌اي است كه اساس ندارد، براي اسلام مضر است و مي‌تواند ضربه‌اي به حركت امام حسين(ع) باشد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) امام جمعه موقت تهران در خطبه‌هاي اول نماز جمعه اين هفته تهران با اشاره به فرارسيدن ايام محرم هم‌چنين اظهار كرد: الان بيش از 13 قرن و نيم است كه تجلي عاشورا روزافزون است. حرم امام حسين حرم درس و كربلا، كربلاي زندگي مادي و معنوي جامعه بشري است، نه فقط شيعه و مسلمين؛ چرا كه غيرشيعيان هم به حرم اهل بيت ارادت مي‌ورزند؛ كربلا براي غيرمسلمين هم درس فداكاري است.

وي با بيان اين ‌كه روز عاشورا و شهادت رمز بقاي حسين (ع) بود، ادامه داد: رهبر معظم انقلاب بر اين معنا خيلي تاكيد كردند و برخي مراجع معظم در قم هم بر اين مساله تاكيد كردند و آن مساله قمه‌زني است. اين مساله نه در دين بوده و نه در روايات. حتي آن را در عصر ائمه هم شاهد نبوده‌ايم. اين حركت جاهلانه اساس ندارد، ولي نكته اين است كه اين حركت براي اسلام مضر است. اين مساله مي‌تواند ضربه‌اي به حركت امام حسين (ع) باشد.امام جمعه موقت تهران خاطرنشان كرد: كسي كه قمه مي‌زند مكتب امام حسين (ع) را خرد مي‌كند. اين چه جهل و چه ضربه‌اي است كه ما به عاشوراي امام حسين (ع) مي‌زنيم؟ جواب خدا را چه خواهيم داد؟ گاهي شنيده‌ام برخي افراد وقتي مي‌خواهند در روز عاشورا به حرم امام رضا(ع) بروند خود را به زمين مي‌اندازند و صورتشان را به زمين مي‌كشند. اين چه جهلي است؟
امامي كاشاني هم‌چنين گفت: اسلام و كشور جمهوري اسلامي بحمدالله به بركت انقلاب، اسلام و امام (ره)، خون شهدا و رهبري به‌جاي رهبر عزيزمان و فداكاري و حضور مردم در دنيا جلوه پيدا كرده، چرا اين‌طور اين‌ها را خرد كنيم؟ بايد از عاشورا درس گرفت. ائمه جماعات مساجد بايد به اين مساله توجه داشته باشند كه عزاداري‌ها، سخنان و روضه‌هاي ما بايد به چه شكل باشد. توجه به حديث، تفسير، احكام، مراثي و اشعار بلند درباره‌ امام حسين (ع) ضروري است. اميدوارم بتوانيم هر سال اين مراسم را بيشتر مورد رضايت امام زمان (عج) برگزار كنيم.

نقد عزاداری برای عزاداری

azadary — Mon, 05 Jan 2009 14:18:33 GMT

وقتی عزاداری هدف شد

عزاداریها باید هدفمند باشند، اگر هدف و جهت عزاداری گم شود فاقد خاصیت و تأثیر مثبت خواهد بود و ممكن است تأثیر منفی هم بگذارد.‎اما عزاداریها چه هدفی میتوانند داشته باشند. برای شناخت هدف در عزاداری، ابتدا باید اندیشه و هدف صاحب مصیبت شناخته شود تا چنانچه عزاداری صورت گیرد نسبت به تحقق آن اندیشه و هدف، عملی صورت گیرد. ‎‎

آیه قرآن میفرماید: "یا ایها الذین آمنوا كونوا انصار الله كما قال عیسی ابن مریم للحواریین من انصاری الی الله قال الحواریون نحن انصار الله"(صف/ 14)؛ ای كسانی كه ایمان آوردهاید یاوران خدا باشید، همچنان كه عیسی بن مریم به حواریون گفت: چه كسی یار من به سوی خداست، حواریون گفتند: ما یاوران خدا هستیم. ‎‎پیام آیه و حرف خدا این است كه بیایید یار خدا باشید. كاری برای خدا انجام دهید، سپس خداوند شاهد مثال میآورد كه شما همچون حواریون حضرت عیسی باشید كه تا حضرت عیسی طلب یاری كرد به كمكش شتافتند. ‎جمله حواریون كه نحن انصار الله و تأیید قرآن بر این جمله، حكایت از این دارد كه یاری كردن پیامبر در هر زمان یاری كردن خداوند است. و به تبع آن یاری كردن امام هر زمان یاری كردن خود خداست.

گذشته از این آیه، خود امام حسین علیه السلام در كربلا و عاشورا ندایش طلب نصرت بود. "هل من ناصرِ ینصرنی"؛ آیا كسی هست كه مرا یاری كند؟ هدف امام از یاری گرفتن، تحقق اسلام واقعی و ریشه كن كردن ظلم و فساد بود و رسیدن به این هدف جز با كمك خواستن از دیگران امكانپذیر نیست. ‎بنابراین ندای خداوند، یار گرفتن است، ندای همه پیامبران و ائمه نیز یار گرفتن است. ندای امروز امام زمان نیز همان جمله امام حسین علیه السلام است كه میفرمود: "هل من ناصر ینصرنی. " ‎

حال كه ما مجالس عزاداری بر پا میكنیم هدفمان از این مجالس باید یاری كردن امام حسین علیهالسلام در راهی كه او شروع كرده بود، باشد. هدف از عزاداری باید كمك به تحقق بخشیدن اهداف و اندیشههای امام حسین علیه السلام باشد. این هدفمندی در برپایی مجالس عزاداری بیشترین اهمیت را دارد و به محتوا و شكل عزاداری - یعنی 2 عامل دیگر - جهت میدهد و در آنها تأثیر میگذارد و كیفیت آنها را تغییر میدهد. ‎‎‎‎‎‎همین هدفمند بودن عزاداریها در قبل از انقلاب بود كه باعث پیروزی انقلاب شد. چرا كه مردم میدیدند اگر بخواهند كاری حسینی بكنند باید با طاغوت بجنگند. شاه آن روز و سردمداران حكومتی، حكم یزیدیان را پیدا كردند لذا مبارزه با آنها كاری حسینی قلمداد می شد. ‎‎‎بنابراین عزاداری مقدمه رسیدن به یك هدف برتر و متعالی است. برپایی عزاداری، مقدمه یاری كردن امام حسین علیه السلام است. اما خیلی اتفاق میافتد كه فلسفه عزاداری فراموش میشود و عزاداری از مقدمه بودن به هدف بودن تبدیل میشود. یعنی عزاداری فی نفسه مقدس میشود و برپایی آن تبدیل به هدف میشود. آن وقت شاهد مراسم عزاداری برای عزاداری هستیم، نه عزاداری برای یاری كردن امام حسین علیه السلام. ‎‎‎‎‎‎

اما خطر این نوع عزاداریها چیست؟ ‎

خطر مهم اینست كه عزاداران فكر میكنند آخر خط همین جاست، چون عزاداری خودش تبدیل به هدف شده است لذا پرداختن به عزاداری آخر خط تلقی میشود. و وقتی هم فكر كردند كه دیگر آخر خط است، جلوتر نمیروند و فقط در آن تنوع ایجاد میكنند و به جای رشد كمالی و عمودی، رشد سطحی و افقی پیدا میكنند. وقتی هم این اتفاق افتاد تنوع در عزاداریها روز به روز بیشتر می شود. قبلاً به سینه میزدند، حالا به پا میزنند، قبلاً با لباس سینه میزدند، حالا لخت میشوند، قبلاً با دست سینه میزدند حالا میخواهند تیغزنی و قمهزنی كنند. ‎‎‎‎‎‎‎‎عزاداری وقتی خودش هدف شد، دیگر چیزی گفته نمیشود كه دانسته شود بلكه گفته میشود كه گریانده شود. دیگر آنچه گفته میشود انسانها را به فكر فرو نمیبرد بلكه احساسات را برمیانگیزاند . دیگر نمیگویند چرا امام حسین علیه السلام كشته شد بلكه میگویند چگونه كشته شد. دیگر صحبتی از امام قبل از تاسوعا و عاشورا نیست. ‎‎‎‎‎‎‎‎

وقتی عزاداری خودش هدف شد، دیگر از این كه هدف امام حسین علیه السلام چه بود، چه چیزهایی گفت، چگونه عمل كرد ... بحثی به میان نمیآید. دیگر توی عزاداریها از این كه یاران امام حسین علیهالسلام چگونه آمدند و چگونه انتخاب كردند بحثی نمیشود بلكه صحبت از چگونه كشتنشان است. حرّ چگونه كشته شد، جون چگونه كشته شد، حضرت علی اكبر و حضرت ابوالفضل چگونه كشته شدند، حضرت علی اصغر چگونه كشته شد. ‎‎‎‎

در عزاداری برای عزاداری، بحث مهم فقط برانگیختن احساسات صرفاً حزن آلود است. دیگر از این كه حضرت زینب علیها السلام چگونه پایمردی كرد و چگونه در كوفه و شام خطبه خواند و چه حرفهایی فرمود چیزی گفته نمیشود، بلكه اینگونه گفته می شود كه قدش خمیده شد و مثل پیرزنها راه می رفت. ‎‎‎‎‎‎در عزاداری برای عزاداری، اندیشه به بحث گذاشته نمیشود، جسم و هیكل به نمایش گذاشته میشود، قد و هیكل، موها و بازوها، چشمها و ابروان توصیف میشوند. این است خطر مهم كه امروزه عزاداری ما به آن گرفتار شده است یعنی بی هدف شدن عزاداری. میلیونها تومان خرج میشود، ساعتها وقت گذاشته میشود اما بهره اندكی نصیب میشود و حتی در برخی از این عزاداریها چیرهای ضد دینی از آنها بیرون می آید. ‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎

محتوای عزاداری:

وقتی عزاداری هدفش را گم كرد اولین تأثیرش را در محتوای عزاداری میگذارد، بین عزاداری برای یاری كردن امام حسین علیه السلام با عزاداری برای عزاداری خیلی فرقهاست. در قسمت قبل به برخی از این تفاوتها اشاره كردیم و در اینجا نیز بیشتر به آن میپردازیم. وقتی هدف عزاداری گم شود و عزاداری از مقدمه بودن به هدف بودن ارتقا پیدا كرد، آنچه كه رخ میدهد متأسفانه خیلی دردآور و مایه تأسف است. عزاداران فكر میكنند اگر به مجالس حسینی بروند و اشكی بریزند و سینهای بزنند و دستهای راه بیندازند یا قمهزنی كنند دیگر كار تمام شده است. اینها به محض اتمام زمان عزاداری، كار و وظیفه دیگری برای خود قائل نیستند و خیلی راحت زندگی عادیاشان را شروع میكنند و اصلاً یادشان میرود كه اینها صدها بار حسین حسین گفته اند. ‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎

اما كجا این "حسین حسین" گفتن یادشان میرود؟‎زمانی كه عزاداری تمام میشود و میبینند كه فساد در جامعه همچنان رو به گسترش است تأملی در خویش نمیكنند كه آیا اینها به ما ربطی دارد یا خیر؟ در مقابل خیلی چیزها ساكت هستند و اینها كه ده روز یا دو ماه عزاداری كردهاند قبل و بعدشان با هم فرقی نكرده است. و حتی میبینیم جامعه نیز فرقی نكرده است. آخر باید فرقی باشد بین كسی كه "حسین حسین" میگوید و كسی كه نمیگوید. اینها متأسفانه خیلیهاشان به مسائل اجتماعی جامعه توجهی نمیكنند. به آنچه كه در اطرافشان اتفاق میافتد لحظهای تأمل نمیكنند. با این كه سیره و روحیه امام حسین علیه السلام اصلاحگری، روشنگری و بهبود امور بود این روحیه به عزاداران منتقل نمیشود. چرا كه در فلسفه عزاداری برای عزاداری حداكثر چیزی كه تسلی دل ائمه علیهم السلام است گریه كردن و بر سر و سینه زدن است اما در عزاداری برای یاری كردن امام حسین علیه السلام آنچه تسلای دل نه تنها ائمه علیهم السلام؛ بلكه خداوند و تمامی پیامبران از آدم تا خاتم است، تلاش در تحقق بخشیدن هدفی از اهداف امام حسین علیه السلام است .‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎

در عزاداری برای عزاداری، تربیت عزاداران بر این مبنا استوار است كه چگونه شور بگیرند . چگونه به سر و سینه بزنند. چگونه همخوانی و همراهی كنند. اما در عزاداری برای یاری كردن امام حسین علیهالسلام، انسانهای حماسی، بصیر، جامعهشناس و جهانشناس و دینشناس و زمانشناس تربیت میشوند كه بتوانند امروز منشأ اثر شوند. ‎‎‎‎‎‎‎در عزاداری برای عزاداری، از منافع و روشهای قمهزنی خیلی بحث میشود اما در عزاداری برای یاری كردن امام حسین علیه السلام به جای این كه توصیه كنند كه چگونه قمه را بر سر زنند، ساعتها مطلب از اندیشههای امام حسین علیه السلام گفته میشود كه تا شاید اینها به مغز فرو رود و در دل جای گیرد. آنچه كه امام حسین علیه السلام میخواهد، یافتن و تربیت شدن كسانی است كه اندیشه او را بگیرند و در دنیای امروز به كار گیرند . ‎‎‎‎‎‎‎

شكل عزاداری:

وقتی هدف عزاداری گم شد، به تبع آن محتوا نیز تغییر میكند و به تبع آن هم شكل عزاداری هم تغییر میكند. عزاداری چشم گیرتر اما بی محتواتر میشود. عَلَمها و پرچمها زیاد می شود، طبلها و سنجها زیاد میشود، شورها و بر سر و سینه زدنها زیاد میشود، تیغزدنها و قمهزدنها زیاد میشود، قلاده به گردن میآویزند و عو عو میكنند، در كربلا و به سمت حرم سینهخیز میروند، و دهها نوع عمل دیگر. عزاداری وقتی خودش هدف شد، دیگر چیزی گفته نمیشود كه دانسته شود بلكه گفته میشود كه گریانده شود. دیگر آنچه گفته میشود انسانها را به فكر فرو نمیبرد بلكه احساسات را برمیانگیزاند . دیگر نمیگویند چرا امام حسین علیه السلام كشته شد بلكه میگویند چگونه كشته شد. دیگر صحبتی از امام قبل از تاسوعا و عاشورا نیست. ‎‎‎‎‎‎‎‎در عزاداری برای عزاداری، چون آخر خط ، خود عزاداری است، تنوع به اوج خود میرسد، چرا كه آخر خط همین جاست و هر كاری كه میشود باید انجام داد. این نوع عزاداری چون مرحله بعدی ندارد و كاری نیست كه بعداً بشود انجام داد، همه تلاشها و فكرها برای تنوع بخشیدن به آن صورت می گیرد. ‎‎‎‎‎اما در عزاداری برای یاری كردن امام حسین علیه السلام شكل عزاداری بسیار ساده، متین و آرام است. فرد شاید یك ساعتی بیشتر در مجلس روضه ننشیند، اما میداند كه اگر بخواهد حسینی باشد خیلی كارها باید بكند. او چون جهانشناس و زمانشناس است با نگاهی به اینترنت و ماهوارهها و رسانهها و وضعیت فكری مردم جهان امروز در فكر این است كه: ‎‎‎‎‎

1- اگر امام حسین علیه السلام در دنیای امروز ما بود به چه مسائل و كارهایی میپرداخت .‎

2- چگونه میشود اندیشههای امام حسین علیه السلام را در جهان امروز پیاده كرد. ‎‎

پاسخ دادن به سوالات فوق از دل ساعتها به سر و سینه زدن و زنجیرزدن و قمهزدن به هیچ وجه بیرون نمیآید، بلكه ماهها مطالعه و تحقیق و پیگیری و تلاش و جهاد لازم است. ‎‎‎‎‎در عزاداری برای عزاداری زمان عزاداری ده روز اول محرم است و ده روز آخر صفر، اما در عزاداری برای یاری كردن امام حسین علیه السلام همه روزهای سال جزو ایام عزاداری است. چرا كه آنقدر كار به زمین گذاشته شده هست و آنقدر تلاش و پیگیری برای تحقق اهداف امام حسین علیه السلام لازم است كه همه اوقات سال را پر خواهد كرد.

خلاصه و نتیجه گیری: ‎

عزاداری ناب حسینی ضمن این كه وسعت و پهنای زیادتر و خیلی بیشتری از عزاداری رایج دارد اما حد و حصرهای بسیار فراوانی هم دارد. اگر هدف ترویج فرهنگ و مكتب امام حسین علیه السلام است خیلی از معیارها را باید رعایت كرد، اما اگر صرفا مجلسآرایی و دسته راه انداختن و از این قبیل حرفهاست، ما هم بحث خاصی روی آن نداریم. منبع: http://www.ghamezani.blogfa.com/post-43.aspx